پ.ت.7

The effect of 3 methods of resistance, endurence and concurrent training on serum visfatin in overweight non-athlete mens.

كارشناسي ارشد

تربيت بدني ( فيزيولوژي ورزش )

مركز كرج

93

06/09/93

عالي

93ص.

اسد،محمدرضا

وكيلي، جواد

ص.82-93

پ استاد راهنما اسد،محمدرضا , پ استاد مشاور وكيلي، جواد

هدف تحقيق حاضر بررسي تاثير سه شيوه تمرين استقامتي؛مقاومتي و تركيبي بر سطوح ويسفاتين مردان غير فعال داراي اضافه وزن بود.بدين منظور 40 نفر مرد داراي اضافه وزن با دامنه سني 40-30 سال كه سابقه بيماري خاصي نداشتند در چهار گروه استقامتي n=10؛مقاومتي n=10؛ تركيبي n=10 و گروه كنترل n=10تقسيم شدند.اطلاعات اوليه در رابطه با قد؛وزن؛درصد چربي بدن؛ حداكثر توان هوازي تمامي نمونه ها با وسايل مخصوص اندازه گيري و ثبت شدقبل از شروع برنامه تمريني از همه آزمودني ها در حالت 12 ساعت ناشتايي 11 سي سي خون از ساعد دست چپ گرفته و پس از سانتريفوژ و جداسازي سرم و پلاسما در آزمايشگاه در دماي 20- درجه سانتي گراد نگه داري شد.سپس گروه هاي تجربي تحت تاثير 8 هفته برنامه تمريني استقامتي(برنامه دويدن با 80تا 65 درصد HR max)؛برنامه تمريني مقاومتي (به صورت دايره اي با وزنه و درگيري عضلات اصلي) و برنامه تمريني تركيبي(برنامه تمرين استقامتي+برنامه تمرين مقاومتي) به صورت سه جلسه در هفته و با رعايت اصل اضافه بار قرار گرفتند.48 ساعت پس از آخرين جلسه آزمون از تمامي افراد؛نمونه خون دوم گرفته و پس از جداسازي سرم و پلاسما براي تجزيه و تحليل عوامل به آزمايشگاه منتقل شد.براي اندازه گيري شاخص ها از كيت هاي تخصصي استفاده گرديد.با بهره گيري از روش هاي آماري نظير آزمون t گروه هاي همبسته به منظور مقايسه نتايج پيش آزمون با پس آزمون و همچنين ميزان تاثيرگذاري شيوه هاي مختلف تمرين بر متغير ها استفاده شد..همچنين از تحليل واريانس يك طرفه (one way anova) به منظور مقايسه ميانگين گروه هاي مختلف در متغيرهاي تحقيق استفاده گرديد.نتايج نشان داد كه 8 هفته تمرين استقامتي بر سطوح ويسفاتين تاثير معناداري نداشت.8 هفته تمرين مقاومتي و تركيبي تاثير معناداري داشت.

06/02/93

31686