زمينه و هدف: با توجه به ابهامات مرتبط با اركسينA و چاقي، پژوهش حاضر به منظور تعيين تأثير هشت هفته تمرين استقامتي بر سطوح پلاسمايي اركسينA در پسران نوجوان چاق انجام شد. مواد و روش ها: در قالب طرح نيمه تجربي، دو سويه كور، 23 پسر چاق سالم و غير فعال (ميانگين سني 62/0 ± 33/15، صدك BMI مساوي يا بالاتر از 95 درصد، نمايه توده بدن 11/2 ± 5/28 ) به طور تصادفي در دو گروه همگن، كنترل و تجربي جايگزين شدند. گروه تمرين، در هشت هفته تمرين استقامتي(40-25 دقيقه دويدن در روز با شدت 85-65 % ضربان قلب ذخيره، سه جلسه در هفته ) شركت كردند. سطوح پلاسمايي اركسينA، كلسترول تام، تري گليسريد، LDL، HDL، و شاخص هاي تن سنجي و اكسيژن مصرفي بيشينه، قبل و 48 ساعت بعد از آخرين جلسه تمرين اندازه گيري شدند. داده ها بصورت ميانگين ± انحراف استاندارد و با استفاده از آزمون تحليل واريانس مكرر، آزمون تعقيبي بونفروني و تي مستقل در سطح معني داري 05/0>p بررسي شد. يافته ها: انجام تمرين هاي استقامتي ضمن كاهش معني دار شاخص هاي تن سنجي مانند درصد چربي، نمايه توده بدن و نسبت محيط كمر به لگن، افزايش معني دار VO2max را به همراه داشت (05/0>p). با اين حال، در سطوح پلاسمايي اركسينA و نيمرخ ليپيدي ( كلسترول تام، LDL، HDL، تري گليسريد ) گروه كنترل و تمرين، تفاوت معني داري مشاهده نگرديد (05/0
تاريخ نمايه سازي
03/02/1395
نام نمايه ساز
كشت كار، زهرا
شماره ركورد
31585
لينک به اين مدرک :
