در دنياي امروزي پيچيدگي، عدم ثبات و غير قابل پيشبيني بودن تغييرات محيطي، رهيافتها و مفاهيم طراحي سنتي سازمان را تحت تأثير قرار داده است. بنابراين سازمانها بايد بتوانند به اين تغييرات پاسخ داده و به سوي چابك شدن پيش روند. بر اين اساس چابكي عبارتست از توانايي سازمان در شناسايي نياز به تغييرات از منابع دروني و بيروني، به طوري كه آن تغييرات را به شكل يكنواخت انجام دهد و عملكرد را فراتر از حد متوسط نگه دارد. عليرغم اهميت فزاينده چابكي سازمان ، درك كافي درباره سبك رهبري موثر بر چابكي سازمان وجود ندارد.هدف اين پژوهش بررسي تأثير رهبري تحول آفرين بر چابكي سازمان در دانشگاه صنعتي اصفهان ميباشد. براي اين منظور با استفاده از يك مدل ، به بررسي تأثير رهبري تحول آفرين بر چابكي سازمان و مولفه هاي آن پرداخته ميشود. اين پژوهش از نوع توصيفي- پيمايشي است. جامعه آماري كليه كاركنان دانشگاه صنعتي اصفهان هستند و تعداد نمونه 191 نفر ميباشد. روش گردآوري مباحث نظري آن كتابخانهاي و اينترنتي بوده و دادههاي آن از طريق پرسشنامه استاندارد به دست آمده است. همچنين به منظور تعيين پايايي پرسشنامه از آلفاي كرونباخ و براي روايي آن از روايي سازه استفاده شده است. در اين پژوهش براي تجزيه و تحليل داده¬ها و آزمون فرضيه¬ها از تحليل معادلات ساختاري در نرم افزار آموس استفاده شده است. نتايج حاصل از پژوهش صورت گرفته حاكي از آن است كه اولاً رهبري تحول آفرين بر چابكي سازمان موثر است و ثانياً تأثير رهبري تحول آفرين بر شايستگي، سرعت و پاسخگويي تأييد گرديد.همچنين تاثيرترغيب ذهني و رفتارهاي ارماني بر چابكي سازماني مورد تاييد قرار گرفت.
