40پ

A Study on Vernacular Architecture of Yazd By Designing a Familial Residential Complex with Vernacular Approach

كارشناسي ارشد

معماري

دانشگاه پيام نور بندر عباس

1394

1394/6/30

عالي

عامري سياهويي حميدرضا

بيگ زاده شهركي حميدرضا

142-150

vernacular architecture, dwelling, family complex

بوم گرايي به عنوان روشي در برنامه‌ريزي معماري از دهه‌ي 1960 تبديل به نگرشي مهم در تفكر شهري و معماري گرديد. معماري بومي اساسا تفاهمي بين زمينه، نياز و فرم است. مراد از بوم همان متن، بستر و محيطي است كه معماري در آن شكل مي‌گيرد. تكرار معماري بومي كه در زمان و مكان خود كارا بوده امري بيهوده است ليكن هدف استخراج ويژگي‌هاي قابل تكرار آن مي‌باشد. شناخت و آگاهي بيشتر و دركي عميق‌تر نسبت به زمينه و محيط براي معماران و طراحان امري ضروري و اجتناب‌ناپذير است. منظور از بررسي معماري بومي اين است كه با نگاه به جايگاه بوم و منطقه، بين الگوهاي جديد معماري با گذشته و معماري بومي پيوندي ايجاد گردد. تا قبل از فروپاشي مرزهاي فرهنگي عناصر ويژه معماري بومي در تمامي جهان ديده مي‌شد و ساختمان‌ها در هر ناحيه، ثمره‌ي تعامل مردم با محيط بود. اما با انقلاب صنعتي وظهورشرايط جديد تغييراتي در جامعه ايجاد شد و معماري ايران كه تا دوره قاجاريه و اوايل دوره پهلوي سيري پيوسته داشت همزمان با دوره صنعتي شدن، دچار نوعي انقطاع شد كه اين گسست در ديگر جنبه هاي جوامع از جمله ارتباط خانواده‌ها نيز رخ داد و نوعي افول در مفهوم خانواده صورت گرفت. اين تحقيق با نگرش تاريخي تكاملي معماري و بهره‌گيري از روش گونه شناسي آن به بررسي خانه هاي قديمي مي‌پردازد و به نتايجي همچون جهت گيري خانه ها، الگوي چيدمان فضاها، چگونگي ارتباطات و تعامل بين خانواده ها در زمينه سكونت در گذشته و در پايان ارائه لكه گذاري و دياگرام پيشنهادي براي منازل مسكوني مي رسد. در زمينه ارائه يك طرح براي مجموعه مسكوني فاميلي، تلاش در زمينه احيا بستر زندگي خانواده گسترده پيشنهاد مي شود. طراحي هر خانه جزء، به عنوان عضوي از مجموعه بزرگ‌تر خانه خانواده گسترده كه درعين استقلال هر خانه، اجزاء به واسطه فضاهاي مشترك، كلي واحد را تشكيل مي‌دهند.

1394/1/23

31160