22119پ

The impact of Victim s agrement Claim for damages

كارشناسي ارشد

حقوق خصوصي‌

مركز تهران جنوب

1394

1394/08/17

خوب

151ص

باقري، عباس

نجفي خواه، محسن

143-149ص

Civil liability - contractual liability-Non-contractual liability-Damage

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

موضوع اثر رضايت و موافقت زيانديده در مسئوليت مدني همواره يكي از مسائل مهمي است كه براي پاسخ گفتن بدين پرسش كه آيا موافقت زيانديده رافع تقصير و مسئوليت است يا نه بايد قائل به تفصيل گشت در مورد زيان هايي كه به شخصيت ونفس انسان ها مي باشد به دليل احترام به نفس انسان توافق و موافقت زيان ديده نمي تواند مورد استناد فاعل زيان قرار گيرد لذا صدمه هاي بدني و زيانهاي مربوط به شخصيت و آزادي موافقت زيانديده اثر ندارد، بدن انسان و شخصيت او موضوع هيچ قراردادي واقع نمي شود و درباره آن داد و ستد ممنوع است. پس اگر شخصي بخواهد ديگري او را بكشد يا مجروح سازد از مسئوليت معاف نمي شود. هيچ پزشكي نمي تواند رضايت بيمار را وسيله توجيه عدم مهارت يا بي احتياطي خود سازد. زيرا انسان و حقوق مربوط به شخصيت او محترم است و اين حقوق غير قابل انتقال است و تجاوز به آن حتي با رضايت زيانديده معقول نمي باشد. مگر در شرايط استثنائي مثل عمليات ورزشي هنگامي كه سبب آن حوادث، نقض مقررات مربوط به آن ورزش نباشد و اين مقررات هم با موازين شرعي مخالفت نداشته باشد و ديگري ضمان مسئوليت پزشكان مشروط به اينكه مأذون باشند و قبل از شروع درمان از مريض يا ولي او برائت حاصل نموده وموازين فني ، عملي و نظامات دولتي را رعايت كنند. ولي در مورد خسارتي كه ممكن است بر اموال شخص وارد شود توافق دو طرف و اراده مالك را بايد تا حد امكان محترم شمرد، ولي با همه اينها مي توان در اين مورد هم فروضات متفاوتي را بيان نمود. اول اينكه موافقت زيانديده مي‌تواند مسقط مطالبه خسارت از فاعل زيان به طور تام گردد. يا مي تواند در برخي موارد مطالبه زيان از طرف زيان ديده به صورت نسبي باشد يعني زيانديده بتواند بخشي از خسارات وارده را مطالبه نمايد اين در صورتي است كه هر دو مشتركاً در ورود زيان دست داشته اند و يا در برخي مواقع زيان ديده مي تواند به طور تام به فاعل زيان براي مطالبه خسارت رجوح كند و اين در جايي است كه فاعل زيان تعدي و تفريط كرده باشد و عرف ، قرارداد و يا قانون را در نظر نگرفته و در نتيجه نمي تواند به موافقت خود با فاعل زيان استناد نمايد.

1394/12/19

30238