پ .الف .42

ربابه طاهري

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور شيراز , 1

1388

356 ص

چاپي

سيد مهدي خيرانديش

نجمه دري

كتابنامه

ع

اين پژوهش به بررسي مفهوم اميدواري و نوميدي در شعرمعاصر ايران مي پردازد.مبناي كارآثارو آراي چهارتن ازچهره هاي برجسته شعرمعاصر،توللي ،كسرايي ،رحماني و ابتهاج است ،شاعران مذكور با توجه به ويژگي هاي شعرمعاصرتوانسته انددرفضاي حاكم برآن صاحب آثاري گران قدر وقابل اعتنا باشند و هر كدام به نوعي درگسترش وپيشرفت شعرمعاصرتÊثيربگذارند ازاين روي بررسي مفهوم اميد ونوميدي كه يكي ازعوامل محتوايي شعرمعاصر،كه هماناتÊثيرپذيري اين شاعران از محيط وحوادث ورخدادهاي سياسي ،اجتماعي روزگارخويش ودرمرحله بعدبازتاب افكار،آمال ،آرزوها،اميدهاونوميدي هاي اين شاعران برروند وقايع اجتماعي وافكار مردم جامعه است ،مي توانددرشناختن بهترشعراين دوره وحتي فضاي فرهنگي آن كمك كند.بابررسي انجام شده ،شعر اين چهار شاعر،شعري اميدوار است ، هرچندكه در05سال اخيرجرياناتي درايران اتفاق افتاده وشاعران ما دركانوني قرارگرفته اندكه شعر شكست هم سروده اندولي اين ،همه ي ادبيات معاصرمامحسوب نمي شودونشان مي دهدكه جنبه انساني شعر برتمامي جنبه هاي ديگرآن برتري دارد.

9831/10/71

301 پ

1

299