چكيده
سبك زندگي شامل مجموعه رفتارها و الگوهاي كنش هر فرد كه معطوف به ابعاد هنجاري و معنايي زندگي اجتماعي ميباشد، اطلاق ميشود و نشاندهنده¬ي كم¬و¬كيف نظام باورها و كنش هر فرد است. هر اثر ادبي (اعم از كلاسيك و معاصر) باورها، اعتقادات، نوع معيشت و به طوركلّي سبك زندگي افراد و شخصيّت¬هاي موجود در متن را بازگو ميكند. آثار ادبي را نبايد آثاري تنها ادبي و جداي از زمينههاي اجتماعي و ... تلقي كرد بلكه آنها در كنار ماهيّت ادبي خود، دربردارنده¬ي محتوا و نكاتي از مسائل اجتماعي عصر خود هستند كه بايد آنها را بر اساس عوامل اجتماعي و تاريخياي كه بر نويسنده مؤثر بودهاند، بررسي و تحليل كرد. سبك زندگي و بازتاب آن در متون ادبي بهويژه ادبيّات داستاني، مسئلهاي است كه در حوزه¬ي جامعهشناسي ادبيّات قابل بحث است و بازخواني نحوه¬ي معيشت و خلق و خوي ايرانيان در سده¬ي اخير، در قالب پژوهش «بررسي و تحليل سبك زندگي ايرانيان در آثار داستاني سيمين دانشور» ميتواند به درك بهتري از ادبيّات داستاني معاصر منجر شود و با بررسي آن ميتوان با روش و سبك زندگي ايرانيان در چند دهه¬ي اخير آشنا شد و تفاوتها و شباهتها را دريافت. بررسي و تحليل آثار دانشور نشان ميدهد كه عدم صداقت، خودمحوري، قانونگريزي، مهماننوازي و هنرپروري مهمترين مواردي است كه در سبك زندگي انسان ايراني وجود داشته و كم و بيش در سبك زندگي امروزي نيز ديده ميشود. در مقابل برخي از مؤلّفهها نظير تجربه¬ي زيستن با باورهاي غيرعقلاني و خرافهپرستي، تجسّس در زندگي و احوال ديگران و... در تجربه¬ي زيستن انسان ايراني وجود داشته و به نظر مي رسد در سبك زندگي انسان امروزي كم¬رنگ شده است.
