HD 80

كارشناسي ارشد

مديريت منابع انساني

پيام نور رشت

11/03/94

سيديحيي سيددانش

مهناز همتي نوعدوست گيلاني

سيددانش،سيديحيي , همتي نوعدوست گيلاني،مهناز

امروزه آموزش و پرورش بنا‌به ضرورت تغييرات اجتماعي يكي از سازمانهاي پيچيده و بزرگ در هر كشوري محسوب مي‌شود و ثمربخشي آن از يك سو تبديل كردن انسانهاي مستعد به انسانهاي متعادل و رشد يافته و از سوي ديگر تأمين كننده نيازهاي نيروي انساني جامعه در بخشهاي متفاوت فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي است. در اين راستا ارتقاء عملكرد شغلي يكي از مهمترين اهدافي است كه مديران اين سازمان‌ها در پي آن هستند. توسعه هاي اخير در نظريه رهبري ، از نظريه‌هاي رهبري كاريزماتيك كه رهبر را موجودي غير متعارف فرض مي‌كرد و پيروان را وابسته به رهبري مي‌دانست، به سمت نظريه هاي نئوكاريزماتيك و رهبري تحول آفرين كه به توسعه و توانمندسازي پيروان جهت عملكرد مستقل و بهتر توجه مي‌كنند، انتقال يافته است. در اين راستا، كاركنان توانمند با استفاده از ابعاد توانمند سازي مي‌توانند با ارائه عملكردهاي بهتري از خود، سازمانها را در بحرانهاي احتمالي نجات دهند و موقعيت هاي طلايي را براي سازمان ايجاد كنند. بنا بر آنچه بيان شد، تحقيق حاضر با هدف بررسي رابطه رهبري تحول آفرين و عملكرد شغلي با نقش واسطه‌اي توانمندسازي روانشناختي معلمان و به صورت مطالعه موردي در آموزش و پرورش استان گيلان صورت پذيرفته است. كه از نظر هدف كاربردي، توصيفي-همبستگي و از نظر نحوه جمع آوري اطلاعات از نوع ميداني مي باشد. جامعه‌آماري اين تحقيق معلمان آموزش و پرورش استان گيلان و به تعداد 39942 نفر مي‌باشد كه بر اساس روش نمونه‌گيري خوشه اي تصادفي 250 نفر از آنان به عنوان نمونه آماري مورد مطالعه قرار گرفته اند. يافته هاي تحقيق نشان مي دهند كه ضريب اثر غير مستقيم رهبري تحول آفرين بر عملكرد شغلي(0.40) بيش از ضريب مسير اثر مستقيم آن (0.34) مي باشد و در ضمن واسطه گري توانمندسازي روانشناختي، ضريب مسير اثر كل را از 0.34 به 0.74 ارتقا داده است كه واسطه بودن توانمندسازي روانشناختي در رابطه ميان رهبري تحول آفرين و عملكرد شغلي بر اين اساس به اثبات مي‌رسد.

28974