22083پ

كارشناسي ارشد

تاريخ تشيع

مركز تهران جنوب

1394

1394/09/17

خوب

111ص

فخرايي، سيده سوسن

عبادي، مهدي

103-109ص

Iranian culture, shahʹs culture, regulatory role

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

به دنبال فتح ايران توسط عرب هاي مسلمان و گرويدن ايرانيان به دين اسلام، برخي از مولفه هاي فرهنگ ايراني، در مواجهه با فرهنگ اسلامي، دچار تغيير و دگرگونيگرديد و بخشي ديگر از سنن و آداب ايراني توانست در كنار ارزش هاي جديد ديني تثبيت و تنظيم گرديده و به حيات خود ادامه دهد. مولفه هايي مانندفرهنگ جشن ها و اعياد ايراني، فرهنگ آداب و تشريفات ايراني، اشتياقبه دانش و دانش اندوزي، فرهنگ كتاب و كتابخواني،فرهنگ تساهل و تسامح در برخورد با عقايد و باورهاي مخالف، فرهنگ برگزاري مجالس گفتگوهاي خانوادگي و اجتماعي، فرهنگ فتوت و جوانمردي در مناسبات اجتماعي، فرهنگ خوش رويي و خوشرفتاري و مواردي از اين قبيل كه آموزه هاي اسلامي نه تنها آنها را نفي نكرد، بلكه به مولفه هاي مذكور قوام و نظام نيز بخشيد.البته در ابتداي ورود اسلام به ايران، به دليل حاكميت عرب‌ها،امكان تبلورسنت‌هاي ايراني در ميان فرمانروايان عرب و يا نمايندگان آن‌ها در ايران وجود نداشت،اما به‌تدريج با روي‌كار آمدن حكومت‌هاي محلي ايراني كه از استقلال بيش‌تري بر خوردار بودند، ايرانيان توانستند در بازيابي و اشاعه فرهنگ و سنت‌هايايراني بكوشند و آل‌بويه از جمله خانداني بود كه در اين رابطه نقش عمده‌اي ايفا كردند. نتيجه اينكه، بخشي از آداب، سنن و رفتارهاي فرهنگي ايرانيان، از سوي آموزه هاي اسلام، در دوره بويهيان، مورد تاييد قرار گرفتو همين امر سبب قوام و دوام آنها گرديد كه در اين تحقيق به تفصيل به آنها پرداخته شده است.

1394/11/12

28933