HDŸ60

كارشناسي ارشد

مديريت منابع انساني

پيام نور رشت

30/06/94

تورج حسن زاده

روزبه حبيبي

حسن زاده،تورج , حبيبي،روزبه

قصد جابجايي به عنوان تمايل آگاهانه و برنامه ريزي شده جهت ترك سازمان در آينده نزديك تعريف شده است.قصد جابجايي پيش بيني كننده موثري براي نرخ جابجايي واقعي كاركنان در سازمان هاست.جابجايي و ترك شغل كاركنان نه تنها هزينه هاي مستقيم و غير مستقيمي را با خود به همراه دارد، بلكه كاهش كيفيت و عدم دستيابي سازمان به اهداف مورد نظر را به دنبال دارد.اين امكان نيز وجود دارد كه افراد سازمان را ترك نكنند ولي دلبستگي شغلي نيز نداشته باشند. شناسايي عوامل موثر بر قصد جابجايي كاركنان از يك سو از جابجايي و ترك خدمت كاركنان جلوگيري مي كند و از سوي ديگر،با تقويت مثبت مي توان دلبستگي شغلي و احتمال ماندن افراد در سازمان را افزايش داد. ازاين رو با توجه به اهميت موضوع مطالعه حاضر در صدد برآمد تا رابطه عدالت سازماني و رفتار شهروندي سازماني با قصد جابجايي كاركنان را مورد بررسي قرار دهد.روش تحقيق حاضراز نظر هدف كاربردي و از نظر جمع آوري اطلاعات توصيفي از نوع همبستگي مي باشد.جامعه آماري شامل 210 نفر از كاركنان دادگستري شهرستان هاي استان گيلان مي باشد، در اين راستا از فرمول كوكران حجم نمونه نيز برابر با 136 نفر تعيين گرديد. داده هاي مورد نياز پژوهش نيز با استفاده ازابزار پرسشنامه جمع آوري و از طريق نرم افزار spss و آزمون رگرسيون خطي ساده و چند متغيره مورد بررسي قرار گرفت. يافته هاي پژوهش حاكي از وجود رابطه منفي و معني دار بين قصد جابجايي كاركنان و عدالت سازماني و رفتار شهروندي سازماني موثر بر آن بود.همچنين در بررسي بين ابعاد عدالت سازماني و رفتار شهروندي سازماني و قصد جابجايي كاركنان كليه روابط مورد بررسي نيز منفي و معني دار بوده اند.

28908