پ.م.351

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي

پيام نورشيراز

94-1393

10/06/1394

101ص.

موغلي ، عليرضا

احمدي،مهرداد

كتابنامه :ص.95-101

با توجه به اهميت رشته پرستاري و چون درگيري شغلي باعث كارايي بيشتر مي‌شود يافتن عوامل روان‌شناختي نظير تيپ‌هاي شخصيتي و تاب‌آوري پرستاران كه با سطح درگيري شغلي‌شان ارتباط دارند، بسيار مهم و مفيد خواهد بود و مي‌توان در هنگام استخدام پرستاراني را انتخاب نمود كه داراي ويژگي‌هاي مرتبط با درگيري شغلي باشند و يا تلاش شود تا اين ويژگي‌ها را در پرستاران استخدام شده تقويت شود. لذا با عنايت به موارد فوق هدف اصلي تحقيق حاضر؛ بررسي رابطه تيپ‌هاي شخصيتي (درون گرايي و برون گرايي) و درگيري كار؛ با اثر واسطه‌اي تاب آوري شغلي در پرستاران بيمارستان حافظ دانشگاه علوم پزشكي شيراز بود. در اين راستا، جامعه پژوهشي را كليه پرستاران شاغل در بيمارستان حافظ شيراز در سال 1394 قرار داديم.‌ با استفاده از فرمول كوكران حجم نمونه برابر 140 نفر بدست آمد. اما با احتساب درصدي از ريزش، تعداد 170 پرسشنامه توزيع شد. براي انتخاب تعداد نمونه آماري از روش نمونه گيري طبقه اي متناسب با حجم بخش ها استفاده شد. پس از اجرا و تكميل پرسشنامه‌ها، داده ها توسط نرم‌افزار‌SPSS ، تحليل و نتايج و جداول به طور مفصل در فصل چهار ارائه شد. يافته‌هاي پژوهش حاضر نشان داد كه؛ بين درونگرايي شخصيت و تاب‌آوري پرستاران رابطه منفي و معنادار وجود دارد، و نيز بين برونگرايي شخصيت و تاب‌آوري پرستاران رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنين بين درونگرايي و‌ برونگراي با درگيري شغلي پرستاران رابطه معنادار وجود دارد. تاب آوري شغلي در رابطه‌ي بين درونگرايي شخصيت و درگيري كاري اثر واسطه ‌اي دارد. ونيز تاب آوري شغلي در رابطه‌ي بين برونگرايي شخصيت و درگيري كاري اثر واسطه ‌اي دارد. نتايج مطالعه حاضر نشان مي دهد كه چه افراد درونگرا و چه برونگرا اگر به طور واقعي در برابر مسائل‌كاري، سازگار شوند و كنترل لازم را را در كار خود داشته باشند به تبع آن درگيري‌شغلي بيشتري خواهند داشت. همچنين تاب آوري شغلي مي‌تواند بر رابطه بين درونگرايي و برونگرايي با درگيري شغلي اثر واسطه اي داشته باشد.

28903