G 4

كارشناسي ارشد

جغرافيا و برنامه ريزي شهري

31/06/90

شهرام اميرانتخابي

سيدعلي حسيني

اميرانتخابي،شهرام , حسيني،سيدعلي

شهرك اميريه كه هسته آن به دو قرن قبل باز مي گردد تا دهۀ 1355 داراي جمعيتي متناسب با بافت كالبدي خود بوده است. دهۀ 1355 تا 1365 نقطه عطفي در توسعه كالبدي و رشد جمعيت آن مي باشد به طوري كه با رشد 28.69 درصد از 814 نفر سكنه به 10141 نفر و در سال 1385 به 33667 نفر رسيده است. اين رشد كالبدي اميريه بر روي اراضي باغي و زراعي حاصلخيز صورت گرفته است. روش كار در اين تحقيق به صورت توصيفي- تحليلي، ميداني و پرسشنامه اي بوده و به تجزيه و تحليل شهر با استفاده از GIS جهت نشان دادن رشد كالبدي و به بررسي طرح هادي در خصوص جانمايي كاربري ها پرداخته و همچنين با استفاده از نرم افزار SPSS دلايل جذب مهاجرين به شهرك اميريه بررسي شده است تا نقش مديريت شهري و همچنين عوامل ورود مهاجرين آشكارتر شود. نتايج حاصل از تحقيق نشان مي دهد كه در اثر نبود مديريت در سال هاي قبل از تهيه طرح هادي(1374) و همچنين ضعف مديريت در سال هاي بعد از آن موجب رشد شهر در اراضي خارج از محدوده قانوني شده و ساخت و سازهاي غيرقانوني و رعايت نكردن اصول شهرسازي در داخل محدوده قانوني شده است. از نظر مكان يابي كاربري هايي كه به دليل پر و فشرده بودن بافت اميريه، در حاشيه مكان يابي شده است كه به دليل كم بودن مساحت شهرك اميريه مشكلي از نظر دسترسي به كاربري ها وجود ندارد و همچنين وجود موانعه اي مثل گارگاهها در جنوب، و جاده در شرق و وقفي بودن بيشتر اراضي شمال و شمال غربي و شركت كنسرو پيچك در شمال باغات و اراضي زراعي دور تا دور شهرك باعث توسعه شهر به جنوب شده و هم به عنوان عاملي جهت اشتغال باعث جذب مهاجرين شده است.

28832