چكيده
مكانيسم واكنش بين دي متيل استيلن دي كربوكسيلات با ايزوكينولين در حضور NH- اسيد ايندول و همچنين واكنش بين تري فنيل فسفيت و دي متيل استيلن دي كريوكسيلات در حضور SH- اسيد 2-مركاپتو پيريميدين به طور نظري با استفاده از روش B3LYP و با مجموعه پايه هاي6-311++G(d) و 6-311++g(d,p):HF/6-31g)) مورد بررسي قرار گرفته است. با استفاده از معادله آيرينگ ثابتهاي سرعت هر مرحله بدست آمد. مرحله تعيين كننده سرعت واكنش بر اساس محاسبات نظري مشخص گرديد. در بررسي مكانيسم واكنش بين واكنشگرهاي ايزوكينولين، دي متيل استيلن دي كربوكسيلات و-NH اسيد ايندول، به منظور ارزيابي ميزان پايداري هر يك از ساختارها و سد انرژي فعالسازي، تمام ساختارها در فاز گازي و در دو حلال دي كلرومتان و استن بهينه شده اند. جهت گيري مختلف گروه ايزوكينولين سبب ايجاد مسيرهاي مختلف سينتيكي شده است. نتايج حاصل از محاسبات كوانتومي نشان داده است كه جهت گيري مختلف گروه ايزوكينولين تغييري در مكانيسم پيشنهادي ايجاد نمي كند، اما سطوح انرژي پتانسيل را دستخوش تغيير مي كند. تمامي مسيرهاي سينيتيكي ممكن مورد ارزيابي قرار گرفت و مسير ارجح سينيتيكي و ترموديناميكي به خوبي شناسايي شد. بر طبق نتايج تئوري به دست آمده، يك مكانيسم منطقي براي واكنش پيشنهاد شده و اولين مرحله در واكنش به عنوان مرحله تعيين كننده سرعت شناخته شده است. در بررسي مكانيسم واكنش بين تري فنيل فسفيت، دي متيل استيلن دي كربوكسيلات و SH-اسيد2-مركاپتو پيريميدين، جهت گيري متفاوت گروه SH-اسيد منجر به توليد محصولات با ايزومري هاي فضايي متفاوت مي¬شود. مرحله تعيين كننده سرعت در اين واكنش مرحله سوم مي باشد. به منظور ارزيابي ميزان پايداري هر يك از ساختارهاي سهيم در واكنش و نيز بررسي اثر ساختار و ثابت دي الكتريك حلال، تمام ساختارها در فاز گازي و در حلال دي كلرواتان بهينه شده اند.
