21953پ

Analysis of the Place of Fairness in Judgement in Jurisprudence and Law

كارشناسي ارشد

الهيات گرايش فقه ومباني حقوق اسلامي

مركز تهران جنوب

1394

1394/06/31

عالي

160ص

اميرپور، حيدر

شيباني فر، محمدحسن

145-157ص

Fairness, justice, moral, conscious, reason, law

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

انصاف از نصف به معناي برابري و در يك نگاه كلي و ماهوي يك فضيلت اخلاقي نفساني است كه برخاسته از وجدان و عقل آدمي است و در نگاه كاركردي خصلتي حق طلب و حق‌محور است كه در جهت اداي حقوق سير مي‌كند. لذا به لحاظ همين خصلت حق‌جو و حق‌طلب نيز در اسلام جايگاه والايي دارد. انصاف يكي از برجسته‌ترين مفاهيمي است كه در حوزه‌هاي مختلف علوم انساني نظير اخلاق، فقه، حقوق، علوم اجتماعي، سياست و ... كارايي دارد. اما در حيطه علم حقوق و همچنين فقه، اهميت و جايگاه بيشتري دارد. در اين اثنا، انصاف را نبايد با عدالت بيگانه بدانيم. در حقيقت انصاف مهم‌ترين مكمل عدالت بوده و عنصر تقويت‌كننده آن است و به جهت انعطافي كه دارد، كارگشاست، هر چند در برخي موارد كاربردي متفاوت از يكديگر دارند. در اين‌جا جامعه‌ي مدني كه براي نظم بخشيدن به آن نياز به وضع قوانين و مقررات است، در وجود خود نيازمند اين مقوله‌ي مهم است. به عبارت ديگر، با توجه به اين كه انصاف داراي صبغه اخلاقي است اجراي صحيح و دقيق آن مي تواند اثرات بسزايي در حوزه هاي مختلف علي الخصوص حيطه فقه و حقوق داشته باشد .

1394/09/03

28141