21199پ

Fumble of monotheistsʹ pathology according to the Quran and Nahjolbalaghe

كارشناسي ارشد

الهيات و معارف اسلامي

تهران جنوب

1394

1394/05/19

عالي

166ص

كلباسي اصفهاني، فهيمه

ميردامادي، محمد

158-164ص

Quran, Nahjolbalaghe, slip, beret, faith, pattern

دانشگاه پيام نور/ مركز تهران جنوب

رويكرد اصلي در تعاليم وحي بر اساس اهداف غايي دين، وصول به مقام قرب و رضوان الهي است كه در سايه مصونيت انسانها از لغزش و گناه پديد مي آيد. در اين راستا فرد موحد با اختيار و ارادۀ آزاد، علي رغم وجود تمايلات طبيعي و غريزي گوناگون دروني و پرتگاه‌هاي لغزش و گناه بيروني، با تكيه بر ايمان حقيقي خويش دست به گزينش زده است و بدين واسطه طريق تقوا و پرهيزكاري را پيش مي‌گيرد، و اين ايمانفرد موحد حقيقي،برخاسته از قلب و جاري بر زبان و جلوه‌گر در اعمال و رفتار اوست.تقواي الهي، متناسب با ظرفيت هر يك از افراد، در مراتبي متفاوت نمايان مي‌شود و ايشان را از گناه و معصيت باز مي‌دارد، مي‌توان بالاترين مراتب تقوا را در انبياء و معصومين و علما به عنوان موحدان شاخص ملاحظه كرد و آنها را در مسير پرهيزكاري، الگوي خويش قرار داد؛ و پايين ترين مراتب تقوا را در شيطان ملاحظه نمودكه بعد از شش هزار سال عبادت، استكبار ورزيد و دچار لغزش شد. آسيب‌هاي لغزش موحد در تعاليم وحي، مجموعه‌اي از برنامه‌ و ساز و كارهاي فردي و اجتماعي است كه پيوستگي بيمارگونه ايجاد مي نمايد كه بر اساس آسيب شناسي متناسب، اين مجموعه به ساز و كارها و برنامه هاي منطقي در راستاي رضايت الهي مبدل مي شود و بدين وسيله هدف اصلي نظام تعليم و تربيت اسلامي را كه صيانت فرد در برابر لغزش و گناه است، محقّقمي نمايد. در اين نوشتار تلاش گرديده است كه از ديدگاه قرآن و نهج البلاغه آسيب هاي وارده از لغزش موحد مورد بررسي قرار گرفته كه در اين صورت شخص موحد با شناخت آسيب و پيامدهاي زيانبار ناشي از لغزش، سعي در برطرف نمودن و ترميم آن مي نمايد و بدين ترتيب راه سعادت، كمال و توحيد واقعي را مي پيمايد

1394/07/15

27549