21181پ

Assessment of Oral History Studies in Iranian Universities

كارشناسي ارشد

تاريخ - تاريخ ايران دوره اسلامي

تهران جنوب

1394

1394/06/25

عالي

172ص

خسروبيگي،هوشنگ

رحمانيان، هوشنگ

153-170ص

Program, Research, Oral History, University, Lesson, Function, Plan, Field of Study, Interdisciplinary

دانشگاه پيام نور/ مركز تهران جنوب

‏«تاريخ شفاهي» اكنون دهه‌ي هفتم زيست‌اش را تجربه مي‌كند. اين گونه‌ي نوين بسامدگر تاريخ‌نگاري، خاستگاه دانشگاهي ‏در دنيا دارد. هرساله براي آن ده‌ها همايش و كارگاه آموزشي برگزار، و صدها مقاله نوشته مي‌شود. دانشگاه‌ها و مراكز ‏پژوهشي بسياري، بخش قابل توجهي از پروژه‌هاي تحقيقي خود را به موضوعات مختلف تاريخ شفاهي تخصيص مي‌دهند. ‏گرايش به استفاده از اين ميان‌رشته‌اي در تحقيقات علوم انساني رو به فزوني است. آرشيوهاي ديجيتال تاريخ شفاهي از ‏بالاترين ركوردهاي مراجعه در فضاي مجازي برخوردارند. بسياري از كتاب‌هاي خاطرات، تاريخچه‌ها، يادمان‌ها و ‏سرگذشت‌نامه‌ها، به‌شيوه تاريخ شفاهي تهيه و تدوين مي‌شوند. در تعدادي از دانشگاه‌هاي معتبر دنيا در مقطع كارشناسي ارشد ‏يا رشته تاريخ شفاهي ايجاد شده، يا براي آن چند واحد درسي در رشته تاريخ تخصيص داده‌اند. امروزه بعضي از گره‌هاي كور ‏مطالعات اسنادي و تاريخي، مردم‌شناسي، روان‌شناسي و ... به‌وسيله تاريخ شفاهي باز مي‌گردند. اين همه توفيق، بيشتر به سبب ‏توجه دانشگاه‌ها، استادان و پژوهش‌گران است، كه عمر و دانش خود را صرف پويايي و بالندگي اين ميان‌رشته‌اي كرده‌اند. ‏در اين پژوهش سعي شده است، مطالعات تاريخ شفاهي در دانشگاه‌هاي ايران مورد بررسي و نقد قرار بگيرد. به اين منظور ضرورت ورود و نيز جايگاه، رويكرد و كاركرد ممكن براي دانشگاه‌ها در اين حيطه؛ و موانع و محدوديت‌هاي پيش ‌روي با استادن و صاحب‌نظرن ايران و جهان به اقتراح گذاشته شده است، تا ‏ ضرورت تدوين تئوريك مبادي و مباني مطالعات آكادميك تاريخ شفاهي در ايران‏ معين و جايگاه و رويكرد تاريخ شفاهي در مطالعات و پژوهش‌هاي دانشگاهي در ايران مشخص و تبيين گردد

1394/07/14

27531