PIR 86

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور رشت

1391

91/06/09

يوسف اسماعيل زاده

گيتي همتي راد

اسماعيل زاده،يوسف , همتي راد،گيتي

مولانا جلال الدين بلخي شاعر و عارف بزرگ ايران در قرن هايي پيش از پيدايش علم روانشناسي در آثار خود، به ويژه در مثنوي الگويي دقيق از منش و هويّت اصيل انساني در برخورد با اصول غيرمنطقي و منطقي از رفتار ارائه داده است .او به عنوان يك انسان شناس مسلمان آراء و نظراتش پيش از روانشناسان انسان گراي غرب پرده از رفتارها و واكنش هاي آدمي در مسير زندگي و در برخورد با مشكلات و نابساماني ها برمي دارد. اين پايان نامه سر آن دارد . كه اين هم خواني را در دوازده باور،از باورهاي غير منطقي آلبرت اليس نشان دهد .رفتاردرماني عقلاني هيجاني يك رويكرد جامع درماني است، كه علاوه بر جنبه هاي هيجاني و رفتاري اختلالات انسان ،مولفه فكري آنها را نيز مد نظر دارد.. در گام هاي بعدي ساختار انديشه مولانا در باب سلامت روان و رفتار منطقي و غير منطقي در فصول جداگانه با باورهاي مرتبط در پانزده حكايت موردسنجش و انطباق قرار مي¬گيرد كه عناصر ي مثل :مدح ،دردو رنج، سرزنش، اهمالكاري ،پشيماني ،تكبر،رخوت وترس مورد انطباق قرارگرفته و دنياي اين دو را با فاصله زماني واعتقادي زياد به هم در جهت بهره مندي آدمي از متون عرفاني و روان درماني نزديك كرده است.اين پايان نامه با روش كتابخانه اي و جستجودر حكايات مثنوي و سايت هاي علمي به انجام رسيده و هر حكايت مولانا براساس مدل رفتاري A B C مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت وهدف آن نشان دادن نحوه بروزرفتار ، ماندگاري و چالش رفتار غير منطقي از ديدگاه مولانا در حكايات بوده است .

27482