PIR 69

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور رشت

1390

90/06/24

علي صفايي

پروين تاج بخش

صفايي،علي , تاج بخش،پروين

طنز يكي از مؤثرترين شيوه هاي انتقادي غيرمستقيم در ادبيات براي رسيدن به مقاصد اصلاح طلبانه و هدفمند است. اكبر اكسير و عمران صلاحي از جمله شاعراني هستند كه در ادبيات امروز دلسوزانه و دردمندانه طنز را جهت انتقاد از اوضاع نامساعد حاكم بر پيرامون خود، مبناي كار خويش قرار داده اند و نقاط مشتركي در موضوع و شيوه به كارگيري شگردهاي طنزآفرين دارند. سبك اشعار اين دو شاعر اغلب نيمايي است و در اين بين اكسير از شعر نو هم فراتر رفته و شعري را تحت عنوان فرانو ارائه كرده است كه ملموس، عيني، فارغ از خيالبافي و گوياي درد اجتماع و متناسب با نياز مخاطب امروز است و بسياري از اين ويژگي ها، در اشعار صلاحي نيز قابل دريافت است. بر اين اساس اين پايان نامه در پنج فصل مدوّن گرديده است. فصل اول ضمن مروري بر فرآيند شعر نو، به معرّفي شعر فرانو و درج مشخّصات آن اختصاص يافت. فصل دوم شامل بررسي انواع مطايبه و طنز، شيوه هاي شكل گيري و موارد كاربرد آن است. در فصل سوم زندگينامه و آثار دو شاعر ارائه گرديده است. مبحث بررسي و مقايسه ي تطبيقي مفاهيم و موضوعات اشعار اكسير و صلاحي در فصل چهارم گنجانيده شده، بررسي شگردهاي سازنده ي طنز در اشعار ايشان و مقايسه ي بسامد اين سازوكارها در فصل پنجم مطرح گرديده است.

27430