PIR 58

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور رشت

89/11/30

عليرضا نيكويي

يوسف اسماعيل زاده

نيكويي،عليرضا , اسماعيل زاده،يوسف

منيرو رواني پور، يكي از نويسندگان مطرح بعد از انقلاب مي باشد كه آثارش را با تكيه بر فرهنگ بومي و حمايت از زنان نوشته است. وي در داستان هايش، با نگاه و زباني زنانه، احساسات و عواطف زنان را به زيبايي به تصوير مي كشد و هدف وي، توجّه به مصائب و مظلوميت هاي زنان، انتقاد از جامعه ي مردسالاري و دفاع از جايگاه اجتماعي و حقوقي زنان بوده است .از آن جا كه با مطالعه ي آثار اين نويسنده نكات كليدي پراهميتي را در زمينه ي سبك، زبان و روايت زنانه مي توان به دست آورد، امّا اين آثار به رغم نقش و جايگاه آن، مورد توجّه جدي پژوهشگران قرار نگرفته است. لذا در اين رساله تلاش كرده ايم تا زبان و روايت زنانه و وجوه فمينيستي آن را در آثار رواني پور مورد بررسي قرار دهيم. اين رساله، مبتني بر روش تحليلي - توصيفي است و ضمن اينكه كلياتي در زمينه ي روايت، فمينيسم، ذهنيت نويسنده و ادبيات زنان ارائه مي شود خلاصه اي از داستان هاي منيرو رواني پور و ويژگي هاي عمومي زبان و روايت زنانه و كاربرد آن ها را در داستان هاي وي مورد تحليل قرار مي دهيم و شاخصه هاي زباني و روايي و سازوكارهاي داستاني آثار او را به دست مي دهيم.

27395