پ.ت.3

كارشناسي ارشد

تحقيقات آموزشي

پيام نورشيراز

94-1393

01/06/1394

125ص.

طالبي ، سعيد

شرفي، محمود

كتابنامه :ص.108-125

با توجه به هزينه اي كه سالانه صرف تعليم و تربيت در كشور ما مي شود، سازگاري تحصيلي دانش آموزان از اهميت ويژه اي براي نظام آموزشي برخوردار است، شناسايي عوامل مرتبط با آن مي تواند در كاهش مشكلات فردي و اجتماعي مؤثر واقع شود. يكي از ملزومات سازگاري، خودآگاهي و داشتن هدف مناسب در زندگي دانش آموزان است. هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه بين جهت گيري هدفي با خودتنظيمي و سازگاري تحصيلي در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر داراب مي باشد. بدين منظور به صورت نمونه گيري طبقه اي نسبي، 351 نفر دانش آموز دوره ي متوسطه ي دوم ( 186 پسر و 165 دختر ) به عنوان نمونه ي پژوهش انتخاب شد. ابزار اندازه گيري شامل پرسشنامه خودتنظيمي ميلر- براون (1999)، پرسشنامه جهت گيري هدفي ميدگلي (1998)، پرسشنامه سازگاري تحصيلي بيكر و سرياك (1989) مي باشد. نتايج نشان داد كه رابطه ي بين جهت گيري هدفي و خودتنظيمي با سازگاري تحصيلي معنادار مي باشد ؛ اما خود تنظيمي نقش بيشتري در پيش بيني متغير سازگاري تحصيلي ايفا مي كند.

27387