PIR 38

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

89

89/10/12

آسيه فقيه پرشكوهي

پروين تاج بخش

فقيه پرشكوهي،آسيه , تاج بخش،پروين

حسرت، مفهومي است روان شناختي و وجودگرايانه؛ ماهيت اين مفهوم مي تواند با توجه به رويكردهاي نظري و روش شناسي، متغير باشد. چنانكه حسرت در علم روان شناسي در زير مجموعه آسيب شناسي رواني قرارمي گيرد و در پژوهش هاي زيبايي شناختي و نقد ادبي به عنوان يك مضمون گسترش يافته، مورد توجه است. بنابراين جستجوي حسرت در آثار ادبي و هنري ، ذاتاً بينا¬رشته¬اي است از يك سو وابسته به روان شناسي است و از سوي ديگر وابسته به زيبايي شناسي.اين رساله در جستجوي حسرت و نوستالژي در شعر شاعران معاصر است، با تاكيد بر پنج شاعر، يعني نيما،شاملو، اخوان، فرخزاد و سپهري . روش شناسي اين تحقيق با توجه به ماهيت بحث، تحليلي است. ضرورت اين تحقيق شناخت شاعران در متن آثارشان است، به تعبير ديگر درك ذهنيت رواني شاعران در آثار هنري شان.اين رساله داراي دو قسمت كلي است كه در قسمت اول مباني نظري تحقيق كه مبتني برعلم¬ روان شناسي است بيان شده و قسمت دوم كه شامل پنج فصل است به بررسي نشانه هاي ذهني و رواني حسرت در متن آثار شاعران مورد نظر اختصاص دارد.

27311