PIR 35

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

88

يوسف اسماعيل زاده

علي فيروزجايي

اسماعيل زاده، يوسف , فيروزجايي،علي

مولانا سيف الدين محمد فرغاني معروف به سيف فرغاني از شاعران استاد قرن هفتم و هشتم هجري است كه عليرغم مقام والا در شعر ، به دليل گوشه گيري از دنيا و تنفر از مدح حاكمان ظالم، در يكي از خانقاههاي شهر كوچك « آقسرا » به گمنامي درگذشت . از تاريخ وفات و ولادت و اوضاع زندگي او اطلاعات دقيقي در دست نيست ولي نوشته اند كه فرغاني در اواسط نيمۀ اول قرن هفتم هجري به دنيا آمده و ميان سالهاي 749 – 705 درگذشته است. سيف در ديوانش به نعت خدا ، منقبت پيامبر اكرم (ص ) ، وصف عشق ، معشوق ، وصال و هجران ، پستي و بي ارزشي دنيا و لزوم اعراض از آن پرداخته است . از ديگر مسايل و مفاهيم اساسي ديوان سيف مي توان به خباثت نفس و ضرورت مبارزه با آن ، ارزشمندي قرآن و سلطنت فقر و عزّتمندي و والامقامي درويشان اشاره كرد . بنيادي ترين موضوع و مفهوم ديوان فرغاني ، انتقاد او از اوضاع نابسامان جامعه و جور و ستم حاكمان و اميران عصر شاعر است . در واقع يكي از وجوه اهميت ديوان سيف آن است كه شاعر در ميان نصايح و مواعظ عالي خود ، به انتقاد از اوضاع ناگوار جامعۀ اسلامي به ويژه روم در عهد خود پرداخته است . وي در بيان مفاسد و كج خلقي طبقات مختلف جامعه پهلواني است كه از هيچ كس

27293