20842پ

Continuity and evolutionin legitimacy bases of Iranian governments after the Islam ,case study (from the Taheridgovernment until to Mongols invasion)

دكتري

تاريخ ايران دوره ي اسلامي

مركز تحصيلات تكميلي

1394

1394/03/19

عالي

314ص

خسروبيگي، هوشنگ

بيگدلي، علي؛ يوسفي فر، شهرام

296-311ص

Legitimacy, acceptability, Religion and caliphate system, iraniantought,Hegemony and dominance, Legitimacy bases, Iranian governments after islam

دانشگاه پيام نور/ مركز تحصيلات تكميلي

مباني مشروعيت در تمام حكومت‌هاي ايران بعد از اسلام به عنوان شاخص‌هاي كيفي حكومت حاكمان در ارتباط با فرمانبران مطرح بوده و با توجه به شرايط زماني و ويژگي‌هاي خاص هر دوره، دستخوش تحول گرديده و در بعضي از موارد تداوم داشته است. اين مفاهيم و شاخص‌ها در طول اين دوره‌ي تاريخي-از طاهريان تا حمله‌ي مغول- با توجه به شرايط فرهنگي،سياسي،مذهبي،قومي و قبيله اي،جغرافيايي و.. مطرح مي‌شده‌است. بنابراين آن چه در نوشتار مزبور به رشته‌ي تحرير درآمده‌، موضوع، بررسي سير تداوم وتحول در مباني مشروعيت حكومت‌هاي ايران بعد از اسلام از طاهريان تا حمله‌ي مغول بوده است. هدف ارائه‌ي مدل و ديدگاه جديدي است كه مشروعيت را در حكومت‌هاي مورد نظر بر پايه‌ي مجموعه‌اي از عوامل چندگانه مي‌بيند كه، فرمانروا را نماينده‌ي مذهبي،سياسي،اداري،نظامي،فرهنگي و مظهر گذشته و تاريخ اين كشور قرار داده‌است. روش پژوهش توصيفي و تحليلي به كمك روش كتابخانه‌اي است. دستاورد نهايي تحقيق اين است كه، حكومت‌هاي ايران بعد از اسلام تا سقوط خوارزمشاهيان داراي پايه‌ها‌ي چندگانه‌ي مشروعيتي هستند و سه عامل دين ودستگاه خلافت،غلبه و استيلا و انديشه‌ي ايراني يا ميراث كهن نقشي پايدار در اين گستره‌ي تاريخي داشته‌اند ولي سير وابستگي به اين عوامل و بعضي از عوامل ديگر در دوره‌هاي مختلف، متفاوت بوده‌است. در كنار اين سه عامل، در هر دورهمجموعه‌اي از عوامل ديگر نيز در معنابخشي به مشروعيت حكومت‌ها نقش ايفا كرده‌اند كه از جمله‌ي آن‌ها مي‌توان به سنت‌هاي قبيله‌اي، ديوانسالاري و مواردي از اين قبيل اشاره كرد.

1394/04/16

26867