چكيده
فرخي يكي از شاعران مبارز و آزادي خواه عصر مشروطه است كه جهت بيداري مردم زبان شعر و به ويژه غزل را با مسائل سياسي و اجتماعي همگام ساخت. آنچه در اين مختصر آمده، بررسي شگردهاي زباني و ادبي در اشعار محمد فرخي يزدي است كه با استفاده از روش تحقيق كتابخانه اي و با هدف شناسايي و استخراج آماري انواع ويژگي هاي زباني و ادبي موجود در اشعار فرخي، در شش فصل تهيه شده است. بعد از مقدمات اوليه و زندگينامه فرخي به تعريف زبان و ادبيات و شگردهاي زباني و ادبي اشاره كرده ايم، سپس كليه ويژگي هاي آوايي، واژگاني، نحوي، و ادبي اشعار فرخي با ذكر نمونه هايي مورد بررسي قرار گرفته است. از آنجا كه فرخي يزدي به نفس هنر اعتقاد داشته است، از جوهر شعري غفلت نورزيده و اشعارش را به شعارهاي سطحي روزانه و مسائل عادي سياسي، مبدّل نساخته است. او با كاربرد وسيع آرايه هايي چون جناس و تكرار، استفاده از تركيبات خاص سياسي و اجتماعي، كاربرد واژگان حماسي و آركائيسم، بهره گيري از انواع صور خيال و آرايه هاي معنوي چون تشبيه، كنايه، استعاره، مجاز، تضاد، مراعات نظير و . . . به برجسته سازي شعر خويش پرداخته است.
