چكيده
در تحقيق حاضر با استفاده از تصاوير ماهوارهاي لندست، اقدام به مطالعه نحوه تغييرات كاربري اراضي در شهر شيراز و آثار منفي آن بر روي تغيير پوشش گياهي و افزايش دماي سطحي در طي 15 سال اخير شده است. بدين منظور تصاوير ماهوارهاي سنجندههاي TM ,ETM,OLI مربوط به ماه ژوئن سالهاي 1998، 2002، 2006، 2010، 2013 تهيه شد و پس از انجام تصحيحات هندسي و جوي، با استفاده از الگوريتم نظارت شده بيشترين احتمال در چهار كلاس كلي ( اراضي باير، اراضي ساخته شده، پوشش گياهي متراكم و باغات، پوشش گياهي كم تراكم و زمينهاي كشاورزي) ردهبندي شدند. نتايج نشان ميدهد مساحت اراضي ساخته شده در شيراز 83/12 كيلومتر مربع افزايش يافته است. اما مساحت باغات و پوشش گياهي در بازه زماني مورد مطالعه به ميزان 24/8 كيلومتر مربع كاهش يافته است.در اين مطالعه، شاخص پوشش گياهي، تشعشع سطحي و تغييرات دماي سطحي با استفاده از تصاوير ماهوارهاي مذكور محاسبه شده است. نتايج نشان ميدهد دماي سطحي در منطقه 1 شهر شيراز كه عمده مساحت باغهاي شيراز در آن مستقر شده است به علت افزايش ساخت و ساز شهري و تراكم جمعيتي در حال بالا رفتن است. برخلاف انتظار، حداكثر دماي سطحي در پهنههاي متراكم شهر ديده نشده بلكه در پهنههاي باير كه ارتباط بين دماي سطحي و شاخص پوشش گياهي پايين است، مستقر شده است. حداكثر دماي سطحي بيشتر در اراضي باير جنوب شرق و جنوب و بر اراضي كوهستاني باير شمال و شمال غرب شهر شيراز واقع شدهاند.
