چكيده
در اين پاياننامه به بررسي و به كارگيري نمادگرايي در كارهاي غلامحسين ساعدي بانام مستعار گوهرمراد، نويسنده و نمايشنامه نويس برجستهي معاصر پرداختهايم. بسياري از نويسندگان و شاعران متعهد معاصر بعد از كودتاي 28 مرداد از نمادگرايي در آثارشان استفاده كردهاند، غلامحسين ساعدي هم به عنوان يكي از نويسندگان متعهد معاصر، در آثارش از نمادگرايي استفاده كرده است. او در داستانهايش از نمادهاي چون پير، جوان، دريا، روستا، شهر، زنگوله، گاري، حيوانات و غيره بهرهبرده است. او در داستانهايش به نقد استعمارگر و حكومت فاسد و تجمع ناعادلانه ثروت، خرافات، رياكاري و گاهي مذهب ميپردازد. فضاي حاكم بر اغلب داستانهاي وي تيره و تار است. اما در نمايشنامههاي وي تيرگي فضاي حاكم بر جامعه تا حدودي كمتر است.
