17340پ

The Comparative Study of Persian Translation of One Hundred Verses from the Holy Quran on the Basis of Three Ancient Translations

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

مركز تهران جنوب

1393

1393/07/01

عالي

212ص

كوپا، فاطمه

حاجي‌مزداراني، مرتضي

204-209ص

Comparative Study, Persian Translation of the Holy Quran, Ancient Translations, Tardjame-ye Ghor’an-e Ghods, Tardjame-ye Tafsīr-e T ̇abarī, Tafsīr-e Sur’ābādī, Method of Translation, Grammar

دانشگاه پيام نور/ مركز تهران جنوب

در پژوهش پيش رو، برگردان پارسي صد آيه از قرآن مجيد با نگاه به سه نبشتار كهن ﴿ترجمۀ قرآن قُدس، ترجمۀ تفسير طبري و تفسير سورآبادي﴾ به صورت تطبيقي بررسي شده است. براي اين تحقيق، اهدافي چون دستيابي به تحولات تاريخ ي دستور زباني در سه ترجمۀ كهن قرآن مجيد، بررسي ميزان التزام اين ترجمه ها به تركيبات، اصطلاحات و تعبيرات پارسي و همچنين، بررسي ميزان پايبندي برگردان ها به ترتيب و جايگاه مطلوب و مطبوع واژگان، با توجه به نقش آن ها در جمله، با در نظر گرفتن شيوۀ جمله آرايي در زبان فارسي پيش بيني شده است. در اين پژوهش، از شيوۀ مقايسه اي تحليلي بهره برده شده است. برآيندهاي نهايي پژوهش بيانگر آن است كه در دوره هاي نخستين زبان فارسي دري، ترجمه هاي آيا ت بررسي شده مقهور اسلوب جمله بندي در زبان عربي بوده اند. ضمناً، چنين ترجمه هايي، بدون توجه به شيوۀ چينش كلمات در جملات فارسي، به برگردان واژه به واژۀ متن قرآن پايبند بوده اند. اينكه در برگردان هاي نخستين به طور مطلق ترجمۀ اصطلاحي ديده نشود، دل استوارانه مردود است؛ ناميده مي شود، به دو صورت توضيح واژه و كلي، » تفسيرگونه « اما، آن نوع ترجمه اي كه از ترجمۀ اصطلاحي پركاربردتر و رواتر است. دربارۀ بررسي روش ترجمه بايد گفت كه از ميان اين سه كتاب، در تفسير سورآبادي، بيش از دو كتاب ديگر در برگردان هر واژه اي، دقايق ادبي و عربي و قرآني و تفسير و مانند آن در نظر گرفته شده؛ و در مجموع، برگرداني بينشمندانه و دربرگيرندۀ همۀ اين دانش ها به مخاطب عرضه شده است.

1393/08/05

23161