17322پ

Determining the Best Position of Establishment of Fire Station (Case Study: Tabriz, District 8)

كارشناسي ارشد

جغرافيا و برنامه ريزي شهري

مركز تهران جنوب

1392

1392/12/12

عالي

139ص

نصيري، علي

وليزاده كامران، خليل

134-138ص

دانشگاه پيام نور/ مركز تهران جنوب

از ميان كاربري ها و خدمات موجود در شهر، استقرار ايستگاه هاي آتش نشاني به دليل اهميت و توجه روزافزون به ارائه ي خدمات ايمني و تسهيلات پيش گيري و مقابله با حوادث آتش سوزي در شهرها از اهميت قابل توجهي برخوردار است. بدون شك خدمات رساني به موقع ايستگاه هاي آتش نشاني بيش از هر چيزي مستلزم استقرار آنها در مكانهاي مناسب بوده، تا بتوانند در اسرع وقت و بدون مواجهه با موانع و محدوديت هاي محيط شهري از يك سو و نيز با ايجاد كمترين آثار منفي بر زندگي ساكنان شهر از سوي ديگر به محل حادثه برسند.در پژوهش حاضر با توجه به نوع ملاك هاي مكان يابي براي هريك از مراكز امدادرساني و نقش هاي مختلف هر يك از آن ها در هنگام وقوع حادثه، ايستگاه هاي آتش نشاني كه مهمترين مراكز در تامين ايمني شهر به شمار مي روند؛ انتخاب شده است. سپس الگوي مكان يابي مراكز آتش نشاني براساس دوازده معيار اصلي كه به ترتيب شبكه ي ارتباطي، تراكم جمعيت، اراضي باير، مخروبه و باغات، مراكز مسكوني، جايگاه سوخت، مراكز صنعتي و كارگاهي، بازار، مراكز انبارداري، مراكز تجاري، مراكز آموزشي، مراكز بهداشتي-درماني و مراكز مذهبي مي باشد و چهل و هفت زيرمعيار با استفاده از فرآيند تحليل سلسله مراتبي جهت دستيابي به پراكنش بهينه ي اين كاربري در سطح منطقه ي هشت تبريز طرح ريزي گرديد. سپس با وزن دهي و امتيازبندي معيارها و زيرمعيارها، بهترين مكان ها براي احداث مراكز مشخص گرديد. بنابراين با به كارگيري مدل تحليل سلسله مراتبي (AHP) و تلفيق آن با قابليت هاي (GIS)، براي مناطق خارج از شعاع عملكردي ايستگاه هاي موجود، دو ايستگاه جديد پيشنهاد گرديد تا كل فضاي مطالعات موردي، تحت پوشش ايستگاه هاي آتش نشاني قرار گيرد.

1393/08/03

23135