16761پ

Encyclopedia of Similes in poetry of Moezi Neishabourei Divan

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

مركز تهران جنوب

1388

1388/08/04

عالي

333ص

پشت دار، علي محمد

كوپا، فاطمه

331ص

Amirmoezzi ‚similize ‚ culture

دانشگاه پيام نور/ مركز تهران جنوب

ميراث ادبي امير معزي، ديوان شعري متنوع در مدح شاهان و وزيران سلجوقيان است. توصيف لحظه هاي عشق و عاشقي و حالات بر آمده و وابسته به اين دو موضوع حيات انساني و بيان مسائل اخلاقي و فلسفي نيز به ويژه در قوالب قطعه و برخي فصائدش به چشم مي خورد. نسخه ي مورد بررسي قرار گرفته جديدترين نسخه اي است كه توسط آقاي محمد رضا قنبري تصحيح گرديده است . اين نسخه شامل 18544 بيت با 468 قصيده ، 3 تركيب بند، 3 ترجيع بند، 61 غزل، 36 قطعه، و 174 رباعي مي باشد كه از اين تعداد چيزي حدود 16039 بيت قصايد اين ديوان مي باشد كه در اين پايان نامه قصايد نيمه ي دوم اين ديوان با حدود 234 قصيده 7800 بيت از ديدگاه تشبيه مورد بررسي قرار گرفته و به شكل فرهنگ درآمده است. غناي واژگاني معزي كه جامع ميان ادب عربي و فارسي است در كمتر ديواني ديده مي شود . شعر معزي آسان خوان و بدون هر گونه دشواري است. از سخن معزي به درستي فهميده مي شود كه وي رنج تعليم ديده و زجر استاد كشيده است. عبارات و اصطلاحات بكار رفته در شعر وي نشان دهنده ي ذهني سليم و طبعي سرشار است. شغل معزي شاعري است، بديهي است شاعري چون او با آن چنان مايه اي از فضل و پايه اي از هنر بايد به مناسب هاي مختلف شعر بگويد. معزي شاعري مديحه سرا است ، شاعري كه در دستگاه حاكمان وباستايش آنان مواجب ومقرري دريافت مي كند . معزي همانند ديگر شاعران سبك خراساني از تصاوير مربوط به طبيعت بهره ي زيادي در اشعارش برده است. مقايسه انسان با طبيعت و طبيعت با انسان و حلول شاعر در اشياو عناصر طبيعت، از ويژگيهاي شعر امير معزي است . تشبيهات او بيشتر از نوع توصيفي هستند و تشبيهات فني در ديوان او فراوان مي باشد.

1393/07/16

22934