8275

فائزه صادقي

كارشناسي ارشد

بيوشيمي

پيام نور , كتابخانه مركزي دانشگاه پيام نور

1392

87ص

حائري، محمدرضا

حاجي حسيني ، رضاÝ عبدالمحمدي، محمدحسين

86-80ص

پ صادقي ، فائزه , ع

ايزولوسين يك آمينواسيد شاخه اي است كه منظور از اين مطالعه ، بررسي قابليت ضدديابتي اين تركيب است . عرضه تركيبي با قابليت ضدديابتي و عوارض كمتر نسبت به داروهاي موجود، هدف اصلي اين تحقيق است . در اين مطالعه ، براي بررسي اين قابليت ضدديابتي ايزولوسين ، تيمار 53 روزه راتهايي كه با تزريق درون صفاقي نيكوتين آميد در دوز 021 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن رات و 51 دقيقه بعد از آن با تزريق درون صفاقي استرپتوزوتوسين در دوز 06 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن رات ديابتي شده بودند، با ايزولوسين در دوز 05 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن رات انجام شد42 . ساعت بعد از آخرين مرحله تيمار، راتها بيهوش و سپس خونگيري شدند .سنجشهاي پلاسمايي مورد نظر بر روي سرم ، بر اساس كيت آنزيمي شركت بيوسيستم انجام شدند. در اين مطالعه ، ايزولوسين غلظت گلوكز پلاسما را كاهش نداده است و در نتيجه غللظت فاكتورهاي ديگر را كه تابع غلظت گلوكز هستند، نتوانسته تحت تÊثير قرار دهد .در نهايت ، مي توان گفت ايزولوسين بر غلظت گلوكز در راتهاي مبتلا به ديابت مËثر نبوده و براي اثبات اين پديده ، نياز به بررسي بيشتري مي باشد

فصل اول : كليات . فصل دوم : سابقه تاريخي درمان ديابت . فصل سوم : مواد و روش كار. فصل چهارم : نتايج . فصل پنجم : بحث و پيشنهادات

2931/11/21

8275پ

1

22106