7760

مهديه عابدي

كارشناسي ارشد

زبانشناسي همگاني

پيام نور , كتابخانه مركزي دانشگاه پيام نور

1391

144ص

پورابراهيم ، شيرين

روشن ، بلقيس

137-131ص

143-138ص

پ عابدي، مهديه , ع

زبان شناسي شناختي رويكردي است كه به زبان به عنوان وسيله اي براي كشف نظام شناختي انسان مي نگرد .ليكاف و جانسون )0891(مشاهده كردند كه زبان استعاري با يك نظام زيربنايي يعني نظام تفكر در ارتباط است .از نظر زبان شناسان شناختي ، استعاره به هر گونه فهم و بيان تصورات انتزاعي در قالب تصورات ملموس تر اطلاق مي شود .به عبارتي ديگر استعاره يك الگوبرداري از حوز مبدÎ و ملموس تر به حوز مقصد و انتراعي تر است .ليكاف و ترنر )9891(به بسط ديدگاه هاي خود دربار استعاره پرداختند و با ارائ شواهد و نمونه هايي از گفتار روزمره و شعر نشان دادند كه بسياري از مفاهيم مثل زمان ، مرگ و زندگي به صورت استعاري درك مي شوندÝ سپس تلاش كردند تا رويكرد شناختي را در بررسي استعاره هاي شعري به كار گيرند .آن ها معتقد بودند كه شاعران از همان استعاره هاي زبان روزمره استفاده مي كنند اما با سازوكارهايي ، آن ها را تغيير مي دهند.پژوهش حاضر به بررسي تطبيقي استعاره هاي مفهومي در زبان شعر و زبان نوشتاري روزمره مي پردازد .اين پژوهش درصدد يافتن پاسخ اين پرسش است كه استعاره هاي مفهومي با حوز مقصد عشق ، مرگ و زندگي چه شباهت ها و تفاوت هايي در گون شعري و غيرشعري دارند .به همين منظور، عبارات استعاري از دو بخش مجزاي مجلات و كتاب هاي فارسي و اشعار معاصر فارسي به صورت هدفمند و به تناسب موضوع انتخاب شدند .پس از مقايسه و بررسي اين داده ها، اين نتيجه به دست آمد كه با وجود يكسان بودن نگاشت ها در يك استعار بخصوص در هر دو گونه زباني ، اين استعاره در هر گونه به شكل متفاوتي نمود پيدا مي كند .شاعران با به كاربردن ساز و كارهايي چون تركيب ، گسترش ، شرح جزئيات و زيرسوال بردن استعاره هاي معمول در زبان روزمره ، استعاره هاي شعري را خلق مي كنند

فصل اول : كليات پژوهش . فصل دوم : پيشينه پژوهش . فصل سوم : چهارچوب نظري پژوهش . فصل چهارم : تحليل داده ها. فصل پنجم : نتيجه گيري

2931/60/13

7760پ

1

21601