7261

ساناز خدادوست

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

پيام نور , كتابخانه مركزي دانشگاه پيام نور

1391

110ص

اوركي ، محمد

دهستاني ، مهدي

108-106ص

پ خدادوست ، ساناز , ع

هدف اين پژوهش بررسي اثربخشي مداخله ي شناختي رفتاري مارلات با اثربخشي مداخله ي گروه درماني مبتني برمراحل تغييربرميزان بهبود، اطاعت درماني و پيشگيري ازبازگشت روي بيماران مرد وابسته به كراك درمقايسه با بيماران تحت درمان نگهدارنده با متادون بود .روش : دريك طرح آزمايشي ، 45 بيمارمرد، باتشخيص وابستگي به كراك برپايه ي معيارهايDSM-IV-TR، پس از سم زدايي انتخاب و برحسب تصادف در دو گروه آزمايشي (گروهي با مداخله ي گروه درماني مبتني برمراحل تغييرو گروه ديگربا مداخله شناختي رفتاري مارلات )و يك گروه در ليست انتظار جاي داده شدند .براي گروه درماني مبتني برمراحل تغيير 16جلسه ي 90 دقيقه اي و درمجموع 24 ساعت ، براي گروه مداخله شناختي رفتاري مارلات 12 جلسه 120 دقيقه اي و درمجموع 24 ساعت ، بصورت گروهي تحت درمان قرارگرفتند .آزمودني ها به كمك مصاحبه ساختاريافته OTI وپرسشنامه سلامت عمومي 28GHQ-، پيش ازآغازدرمان ، پس از پايان جلسات آموزشي و پايان مرحله پيگيري 3 ماهه ، پس از درمان گروهي ارزيابي شدند .داده ها به كمك روش آماري تحليل واريانس با اندازه گيري هاي مكرر وآزمون خي دو تحليل شدند . به نظرمي رسد بكارگيري گروه درماني مبتني برمراحل تغيير و مداخله ي شناختي رفتاري مارلات نسبت به متادون درماني تنها در ميزان بهبودي، پيشگيري ازبازگشت و اطاعت درماني بيماران مرد وابسته به كراك موثرتر هستند

فصل اول : كليات تحقيق . فصل دوم : ادبيات و پيشينه تحقيق . فصل سوم : روش شناسي تحقيق . فصل چهارم : تجزيه و تحليل داده ها. فصل پنجم : نتيجه گيري و پيشنهادات

2931/20/12

7261پ

1

21102