96

سميه رباني

كارشناسي ارشد

مهندسي اقتصاد كشاورزي

پيام نور , كتابخانه مركزي دانشگاه پيام نور

1391

103ص

ياوري، غلامرضا

شوكت فدايي ، محسن

102-99ص

پ رباني ، سميه , ع

بخش كشاورزي در ايران ، از بخش هاي اساسي اقتصاد است و سهم عمده اي از توليد ناخالص داخلي را به خود اختصاص داده است .بنابراين بررسي جايگاه بخش كشاورزي در اقتصاد و چگونگي ارتباط موجود ميان اين بخش و ساير بخش هاي اقتصادي مي تواند حايز اهميت باشد .لذا هدف اصلي اين مطالعه بررسي ارتباط ميان رشد بخش كشاورزي با ساير بخش هاي اقتصادي است .در اين رابطه ، به منظور تعيين ارتباط بلندمدت و كوتاه مدت ميان متغيرهاي مورد بررسي از رهيافت رگرسيون خود توضيح برداري )VAR( و آزمون همگرايي جوهانسن و مدل تصحيح خطاي برداري )VECM( استفاده شد .داده هاي مورد نياز اين مطالعه شامل ، رشد ارزش افزوده بخش هاي كشاورزي، صنعت و معدن ، خدمات ، حمل ونقل ، بازرگاني و ارتباطات بر اساس قيمت ثابت سال 6731 بوده كه براي دوره 5431 تا 9831 از ترازنامه بانك مركزي تهيه گرديد .نتايج نشان داد كه در بين متغيرها دو بردار همگرايي وجود دارد و يك ارتباط بلندمدت مثبت و مستقيم ميان رشد بخش كشاورزي با رشد بخش صنعت و معدن ، رشد توليد ناخالص داخلي ، رشد بخش خدمات و رشد زير بخش بازرگاني وجود دارد .به طوري كه با فرض ثابت بودن ساير شرايط چنانچه نرخ رشد بخش صنعت و معدن ، نرخ رشد توليد ناخالص داخلي ، خدمات ، بازرگاني به اندازه يك درصد تغيير كند منجر به افزايش نرخ رشد بخش كشاورزي در بلندمدت به ترتيب به ميزان 1.71 ،2.18 ،1.89 ، 1.56 درصد تغيير خواهد كرد

فصل اول : كليات . فصل دوم : مباني نظري تحقيق . فصل سوم : روش تحقيق . فصل چهارم : يافته هاي تحقيق . فصل پنجم : جمعبندي و نتيجه گيري و ارايه پيشنهادات

2931/10/13

7156پ

1

20997