7123

ناهيد توكلي

دكتري

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور , كتابخانه مركزي دانشگاه پيام نور

1391

475ص

بساك ، حسن

عرفاني بيضايي ، محمد جوادÝ آيدنلو، سجاد

475-473ص

پ توكلي ، ناهيد , ع

پژوهش حاضر، بر آن است تادر حماسه هاي پس از شاهنامه ، با تحليل داستان هاي اصلي و حاشيه اي، نقش و جايگاه زن را نشان دهد و دلايل ضعف و قدرت زنان را بيابدÝ ضوابط اخلاقي و اعتقادات مربوط به زنان هر دوره را در اظهار نظرهاي سرايندگان و استنتاج هاي ضمني آنان بيان كند و به طور كلي سيماي واقعي زن را بنماياند، تاچهره ي بانوي نمونه وآرماني ، در زير ساخت اسطوره اي داستان عيان گردد. بنابراين حماسه ها به نحوه اي چينش شده اند كه در آن سير افول اختيار زنان و اوج گيري دوباره ي قدرت آنان مشهود و قابل پيگيري جدي و علمي مي باشد.پژوهشگر، جايگاه زنان را در پايان دوران جمشيد، هزاره ي فرمانروايي ضحاك ، دوره هاي پس از آن تا پايان پادشاهي بهمن و بر تخت نشستن هماي به ترتيب در" گرشاسب نامه "، "كوش نامه "، "فرامرزنامه " و "بهمن نامه " مورد نقد و بررسي قرار داده است .در اين چهار حماسه ، با استيلاي ضحاكيان ، زنان به تدريج جايگاه خود را از دست داده و با فروپاشي ضحاكيان به دست جمشيديان به تدريج مقام خويش را باز يافته اند. در بخش اول فرامرزنامه ، بانو گشسب با دلاوري خود يكه تاز ميدان است .وي در نقش مربي فرامرز جايگاه بلند زن را در نهاد خانواده و در ميدان رزم و نخجير حفظ كرد .در بخش دوم فرامرزنامه زنان به تدريج توان و مقام از دست رفته ي خويش را باز يافته اند.در بهمن نامه زنان به كمال قدرت روحي ، جسمي و فكري رسيده اند و ناجي قهرمانان بزرگ داستان هستند .آغاز اين منظومه ، شرح كنش و واكنش هاي دو زن است كه سرنوشت قهرمان اول داستان را رقم زده اند .پايان بهمن نامه ، تجديد حيات اجتماعي و سياسي و مديريتي زنان خردمند و نيرومند است و سراينده سي و دوسال پادشاهي هماي را، دوران رامش و آرامش گيتي ناميده است

فصل اول : گرشاسب نامه . فصل دوم : كوش نامه . فصل سوم : فرامرزنامه . فصل چهارم : بهمن نامه . فصل پنجم : فرجام سخن

2931/10/42

7123پ

1

20962