6815

عليرضا گل چين

كارشناسي ارشد

مديريت آموزشي

پيام نور , كتابخانه مركزي دانشگاه پيام نور

1391

117ص

اسماعيلي ، زهره

عليپور، وحيده

117-110

پ گل چين ، عليرضا , ع

خودكارآمدي معلمان نقش اساسي در تربيت و آموزش دانش آموزان دارد .لذا وجود هر گونه مشكل در خودكارآمدي معلمان مي تواند بر عملكرد شغلي آنها تÊثير گذاشته و به جامعه دانش آموزي و طبيعتا آينده كشور منتقل شود.تقويت و توجه به ويژگي خودكارآمدي در عملكرد معلمان ، مستلزم شناسايي عوامل پيشايندي يا تعيين كننده آن مي باشد .يكي از اين عوامل كه مي تواند خودكارآمدي معلمان را تحت تÊثير قرار دهد و در اين تحقيق مورد بررسي قرار گرفته است هوش معنوي مي باشد .هوش معنوي بعنوان درجه غايي از هوش انساني مطرح مي صباشد كه از باورهاي اساسي فرد نشÊت مي گيرد بر رفتارهاي او تÊثير مي گذارد.بنابراين هدف از اين تحقيق بررسي رابطه بين هوش معنوي و خودكارآمدي دبيران مي باشد . براي انجام اين تحقيق تعداد 701 پرسش صنامه در بين دبيراني كه توسط نمونه گيري تصادفي انتخاب شده بودند توزيع گرديد . كه براي سنجش متغيرها از پرسش نامه هوش معنوي كينگ و خودكارآمدي دبيران بندورا استفاده شد .تجزيه و تحليل دادها حاصل از آزمون هاي همبستگي پيرسون ، تحليل رگرسيون ومعادلات ساختاري نيز نشان داد كه رابطه مثبتي بين هوش معنوي و خود كارآمدي وجود دارد كه اين رابطه برابر با 81 بوده است و همچنين در بين ابعاد هوش معنوي آگاهي متعالي بيشترين رابطه را با خود كارآمدي داشته است نتايج تحقيق همچنين بيانگر اين مي باشند كه هوش معنوي متغير قابل رشد و پرورش مي باشد و توجه به اين بعد مي تواند در افزايش خودكارآمدي معلمان نقش اساسي ايجاد كند

1931/01/52

6815پ

1

20575