6755

مهدي هوازاده

كارشناسي ارشد

جامعه شناسي

پيام نور , كتابخانه مركزي دانشگاه پيام نور

1391

178ص

زاهدي مازندراني ، محمدجواد

غفاري، غلامرضا

178-165

پ هوازاده ، مهدي , ع

نظام آبياري در ايران از ديرباز نقشي فراتر از يك نقش فني داشته و همواره با نظام اجتماعي كشاورزي و روستائي و تحولات آن درآميخته بوده است .بنابراين هرگونه تغيير در نظام آبياري باعث تغيير در نظام اجتماعي شكل گرفته حول آن خواهد شد .تحقيق حاضر به منظور بررسي تغييرات حاصل از ورود تكنولوژي هاي نوين آبياري به نظام سنتي كشاورزي ايران ) مطالعه موردي در شهرستان اصفهان (تدوين شده است .به كمك روش تحقيق پيمايشي ، دو گروه از كشاورزان مورد مطالعه قرار گرفتند :گروهي كه از روش هاي نوين آبياري استفاده مي كنند و گروهي كه از روش هاي سنتي آبياري استفاده مي كنند .با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي ساده براي گروه اول و گروه دوم و به كارگيري پرسشنامه استاندارد شده در پنج قسمت ، تفاوت هاي دو گروه در نظام بهره برداري كشاورزي مورد سنجش قرار گرفت .نتايج تحليل اطلاعات به كمك نرم افزار SPSS نشان داد كه دو گروه از نظر :ميزان رضايت از كشاورزي، درآمد، مالكيت زمين ، مالكيت آب ، مديريت و مشاركت در امر آبياري تفاوت هاي معناداري داشتند و از نظر سن ، تحصيلات ، نگرش نسبت به ماموران دولتي و نگرش نسبت به بوروكراسي اداري تفاوت معناداري نداشتند .بنابراين نقش و تاثير چشمگير شيوه ي آبياري در نظام بهره برداري كشاورزي مورد تائيد قرار گرفت و اين مËيد اين مطلب است كه تغيير در نظام بهره برداري به معناي تغيير در روابط اجتماعي و خصوصيات جامعه شناختي جامعه كشاورزي و روستائي است

فصل اول : كليات . فصل دوم : مباني و چارچوب نظري تحقيق . فصل سوم : روش شناسي . فصل چهارم : تجزيه و تحليل اطلاعات . فصل پنجم : بحث و نتيجه گيري

1931/01/31

6755پ

1

20510