6557

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

پيام نور , كتابخانه مركزي دانشگاه پيام نور

, 93ص

صفاري نيا، مجيد

عليزاده فرد، سوسن

93-88ص

پ پورصالحي نويده ، مرضيه , ع

مقدمه :انسان ها در زندگي با موقعيت هاي استرس زابي مواجه مي شوند كه براي رويارويي با آنها بايد از مهارت كافي برخوردار باشند .مهارت هاي اجتماعي يكي از عوامل تاثير گذار در روابط بين فردي سالم و سلامت عمومي مي باشد كه توجه پژوهشگران زيادي را به خود جلب كرده است .موضوع پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي آموزش مهارت هاي اجتماعي بر سلامت اجتماعي و جامعه پذيري زنان مي باشد. روش :جامعه آماري اين پژوهش را زنان مراجعه كننده به مراكز مشاوره دولتي شهر تهران در سال 0931 تشكيل داده اند كه از بين آن ها 03 نفر به طور خوشه اي انتخاب شده و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند .ابتدا هر دو گروه به پرسشنامه سلامت اجتماعي كييز و پرسشنامه شخصيت جامعه پسند بعنوان پيش آزمون جواب دادند .سپس گروه آزمايش طي 8 جلسه 09 دقيقه اي، مهارت هاي اجتماعي را آموزش ديدند .در حالي كه گروه كنترل در ليست انتظار بوده و هيچ آموزشي نديدند .پس از پايان اين دوره ، مجددا هر دو گروه به همان آزمون ها پاسخ دادند .نتايج دو گروه با استفاده از روش تحليل كوواريانس مورد بررسي قرار گرفته و مقايسه شد.يافته ها:نتايج نشان داد كه پس از آموزش ، سلامت اجتماعي گروه آزمايش در مقايسه با گروه كنترل افزايش يافته اما ميزان جامعه پذيري آنها تفاوت معناداري ندارد.نتيجه گيري :با توجه به اين يافته ها مي توان نتيجه گرفت كه با آموزش مهارت هاي اجتماعي ، علاوه بر حل مشكلات فردي، تعاملات اجتماعي نيز بهبود يافته و موجبات يك زندگي اجتماعي مطلوب فراهم مي گردد. نتيجه گيري :با توجه به اين يافته ها مي توان نتيجه گرفت كه با آموزش مهارت هاي اجتماعي ، علاوه بر حل مشكلات فردي، تعاملات اجتماعي نيز بهبود يافته و موجبات يك زندگي اجتماعي مطلوب فراهم مي گردد. , فارسي

فصل اول : كليات تحقيق . فصل دوم : ادبيات تحقيق . فصل سوم : روش تحقيق . فصل چهارم : تجزيه و تحليل آماري اطلاعات . فصل پنجم : نتيجه گيري و بحث.

1931/01/21

6557پ

1

20493