6533

سميه پوربافراني

كارشناسي ارشد

روان شناسي عمومي

پيام نور , كتابخانه مركزي دانشگاه پيام نور

1391

195ص

آقا يوسفي ، عليرضا

زارع ، حسين

173-167

پ پوربافراني ، سميه , ع

پژوهش حاضر با هدف برآورد رابطه خود ميان بيني با سازگاري اجتماعي و سلامت رواني در دانشجويان انجام شد.روش :در اين مطالعÞ از نوع همبستگي ، 803 دانشجو(متشكل از 851 دخترو 051پسر)از بين دانشجويان دانشگاه پيام نور قم ، به روش نمونه گيري طبقه اي در دسترس انتخاب شدند و از مقياس هاي افسانه پردازي شخصي و خيال پردازي جديد )7691( براي سنجش خود ميان بيني و پرسشنامه هاي شخصيتي كاليفرنيا زير مقياس سازگاري اجتماعي )9391( و سلامت عمومي GHQ )2791( براي سنجش سازگاري اجتماعي و سلامت رواني و براي تعيين روايي همزمان مقياس هاي افسانه پردازي شخصي و خيال پردازي جديد از دو پرسشنامه هيجان خواهي زاكرمن و افسردگي بك فرم بلند استفاده شد .داده هاي بدست آمده افزون بر روش هاي آمار توصيفي با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون ، رگرسيون چند متغيري به روش گام به گام و تحليل عاملي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و براي تعيين اعتبار از روش هاي آلفاي كرونباخ و دو نيمه كردن گاتمن استفاده شد

فصل اول :كليات تحقيق . فصل دوم :مباني نظري و پيشينه تحقيق . فصل سوم :روش شناسي تحقيق . فصل چهارم :يافته هاي تحقيق . فصل پنجم : بحث و نتيجه گيري

1931/90/52

6533پ

1

20305