8793پ

دكتري

فيزيك هسته اي

دانشگاه پيام نور

1393

30/04/1393

عالي

121ص

اخوان، اميد؛ خوئي، سميده

شكري، علي اصغر

121-105ص

ميدانچي، عليرضا , عنوان , دانشگاه پيام نور/ مركز تحصيلات تكميلي

در اين پژوهش پرتو درماني و درمان تابش-گرمايي سلول هاي سرطان پروستاتLNCaP با استفاده از نانوساختارهاي ابرپارامغناطيس روي فريت-گرافين (ZnFe2O4-rGO) كه به روش هيدروترمال يك مرحله اي سنتز شدندبه عنوان حساس كننده پرتو گاما (در پرتو درماني) و حساس كننده درمحدوده مادون قرمز(NIR، در درمان تابش گرمايي) به صورت in vitroمورد بررسي قرار گرفتند.از خاصيت مغناطيسي نانوساختارها نيز جهت موضعي كردن نانوساختارها استفاده گرديد.نانوساختارهاي (%20)ZnFe2O4/rGOبا غلظت پايين (µg/mL10) در مدت زمان كوتاه (min 1~) درمان تابش-گرمايي (بوسيله ليزر NIRبا توان W/cm2 7.5) تخريب بسيار خوب سلول هاي سرطاني را در حضور ميدان مغناطيسي حدود 1 تسلا (براي موضعي كردن نانوساختارها در محل باريكه ليزر) موجب شدند. در پرتو درماني تحت تابش پرتو گاماي با دز Gy2 براي غلظت µg/mL 10 نانوساختارهاي ZnFe2O4-rGOنتايج نشان دادند تنها %50 سلول ها تخريب شده اند. غلظت هاي حداقلي لازم براي كاربرد موفقيت آميز نانوساختارها در روش هاي پرتو درماني و تابش گرمايي حدود 100 و 1000 ميكروگرم بر ميلي ليتر در نظر گرفته شده است در صورتي كه در روش تابش-گرمايي (با استفاده از خاصيت مغناطيسي) تنها حدود µg/mL10 بدست آورديم. اين نتايج نشان مي دهند در شرايط برابر، درمان تابش-گرمايي از پرتو درماني علاوه بر اينكه در تخريب سلول هاي سرطاني پروستات LNCaPمؤثرترواقع مي شود بلكه مي تواند اثرات منفي پرتو درماني (روي سلول هاي سالم) را نيز در بر نداشته باشد.

فصل اول: كليات تحقيق ومباني نظري. فصل دوم: پيشينه تحقيق و موارد استفاده. فصل سوم: روش تحقيق. فصل چهارم: يافته‌هاي تحقيق. فصل پنجم: جمع بندي و نتيجه گيري و ارائه پيشنهادات. فصل ششم: مراجع

11828