8735پ

كارشناسي ارشد

حقوق جزا و جرم شناسي

دانشگاه پيام نور

1393

16/02/1393

عالي

163ص

اميري مقدم، ناصر

دانشور ثاني، حسين

162-158ص

كاميابي آبكوه، مليحه , عنوان , دانشگاه پيام نور/ تهران جنوب

انديشه فردي كردن در كشور ما داراي قدمتي طولاني است و ابتداي نضج و پيدايش آن را به دوران هخامنشيان مربوط مي‌دانند، بديهي است دامنه استفاده و جايگاه اين اصل در زمان حاضر به هيچ روي با نحوه بكارگيري در زمان‌هاي قديم قابل قياس نيست چرا كه اولا تصميم‌گيري در اين خصوص در دوره‌هاي تاريخي گذشته نه بموجب قانون بلكه براساس اراده و خواست حاكم بوده و بنوعي جنبه قضائي-سياسي بخود مي‌گرفته و ثانياً در عمل شامل طيف قابل توجهي از جانشين‌هاي مجازات يا مجازاتهاي جانشين نبوده بلكه به تعداد اندكي از تدابير خاص همچون عفو و غيره محدود بوده است. از لحاظ سير قانونگذاري در ايران، بايد گفت كه آخرين مرحله‌اي كه اصل فردي كردن در آن متبلور شده است، قانون مجازات اسلامي 1392 است كه نشانگر سياست‌ جنايي اتخاذ شده از سوي قانونگذار در اين خصوص مي‌باشد. بر همين اساس، پايان‌نامه در دو بخش اصلي تنظيم شده است. در بخش نخست، كليات و مباني نظري و عملي اصل فردي كردن تقنيني مجازات مورد بحث قرار گرفته است و در بخش دوم، اصل فردي كردن مجازات‌ها در قانون مجازات اسلامي 1392 و مقايسه آن با قانون مجازات اسلامي 1370 مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است. در قانون مجازات اسلامي جديد شاهد تغييرات بسيار زيادي در خصوص اصل فردي كردن مي‌باشيم كه به طور كلي عبارتند از: بكارگيري سوابق متهم در اعمال كيفيات مخففه، افزايش اختيارات قاضي براي اعمال تخفيف، تعيين مجازات براي اشخاص حقوقي، پيش بيني تدابير جايگزين مجازات، تعويق صدور حكم، نظام نيمه آزادي و مرور زمان مجازات و مواردي ديگر كه تماماً در جهت رعايت هرچه بيش‌تر اصل فردي كردن مجازات‌ها مي‌باشد.

فصل اول: كليات ومباني نظري. فصل دوم: جايگاه تعويق و تعليق حكم در قانون مجازات اسلامي. فصل سوم: تشديد مجازات در قانون مجازات اسلامي جديد(تعدد،تكرار، سركردگي)

10920