-
شماره راهنما
8733پ
-
پديد آورنده
حداد، علي
-
عنوان
بررسي تاثير ورزشهاي هوازي بر بهبود كيفيت زندگي فردي زنان و مردان سالمند شهر قزوين
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
تربيت بدني و علوم ورزشي
-
محل تحصيل
دانشگاه پيام نور
-
سال تحصيل
1391
-
استاد راهنما
آقا ياري، آذر
-
استاد مشاور
هنري، حبيب
-
توصيفگر فارسي
سالمندي،كيفيت زندگي ،ورزش هاي هوازي
-
شناسه هاي افزوده
حداد، علي , عنوان , دانشگاه پيام نور/ تهران جنوب
-
چكيده
سالمندي دوران حساسي از زندگي بشر است و توجه به مسائل و نيازهاي اين مرحله يك ضرورت اجتماعي است. با در نظر داشتن نيازهاي خاص اين دوران، توجه به كيفيت زندگي در سالمندان نيز امر بسيار مهمي است كه عمدتاّ مورد غفلت قرار مي گيرد. تركيب سني جمعيت جهان به سوي سالمند شدن پيش مي رود و پيش بيني مي شود كه ربع قرن ديگر 2/1 ميليارد نفر( حدود 14 درصد ) از ساكنان اين كره خاكي را افراد 60 سال و بالاتر تشكيل خواهند داد و هم اكنون 5/4 ميليون نفر سالمند در كشور ما زندگي مي كنند و پيش بيني مي شود تا 50 سال ديگر 22 درصد جمعيت كشور، سالمند بالاي 60 سال باشند. هدف ازاين تحقيق بررسي ميزان تاثير برنامه ورزشي هوازي بر كيفيت زندگي سالمندان شهرستان شهر قزوين بود. در اين مطالعه نيمه تجربي كه در شهرستان شهر قزوين در سال 1390 انجام گرفت،56 نفر سالمند با ميانگين سني 82/66 در گروه آزمون و 50/67 در گروه كنترل در اين مطالعه شركت داشتند.اين افراد به صورت نمونه گيري طبقه اي به نسبت مساوي انتخاب و به طور تصادفي به چهار گروه ( دو گروه آزمون مردان وزنان سالمند و دو گروه كنترل مردان و زنان سالمند ) تقسيم شدند،در گروه آزمون برنامه ورزشي هوازي( پياده روي و دوي آهسته ) به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه اجراشد.سطح كيفيت زندگي هر چهار گروه ،قبل از مداخله و در پايان مداخله بوسيله پرسشنامه ليپارد ارزيابي شد. روشهاي آماري مورد استفاده از نوع آمار توصيفي براي بدست آوردن فراواني و ميانگين و انحراف معيار وجهت نرمال بودن يا نبودن توزيع متغير ها،از آزمون كولموگروف- اسميرنوف و آمار استنباطي مورد استفاده شامل آزمون تي مستقل براي مقايسه ي دو گروه آزمون و كنترل و همچنين، از آزمون تي زوجي براي مقايسه ي هر گروه با خودش در زمان قبل از تمرين نسبت به بعد از آن، استفاده شد.: با بكار گيري برنامه ورزشي هوازي سطح كيفيت زندگي افراد به طور معني داري نسبت به قبل از اجرا ي برنامه افزايش يافت (001/0) واين در حالي است كه در مدت زمان مشابه ،در گروهي كه برنامه ورزشي را تمرين نمي كردند تغيير معني داري در ابعاد كيفيت آنان ايجاد نشده است. با بكارگيري برنامه ورزشي منظم ،مداوم و داراي پذيرش خوب از سوي اين گروه سني، مي توان سطح كيفيت زندگي را در اين افراد افزايش داد و راه را براي سالم پير شدن و برخوردار بودن از سلامتي در اين دوره هموار نمود.
-
مندرجات
فصل اول: كليات تحقيق.فصل دوم:ادبيات تحقيق.فصل سوم: روش شناسي تحقيق .فصل چهارم: تجزيه و تحليل داده ها. فصل پنجم: نتيجه گيري و پيشنهادات
-
شماره ركورد
10893
-
لينک به اين مدرک :