8662پ

كارشناسي ارشد

فلسفه و كلام اسلامي

دانشگاه پيام نور

1391

21/06/1391

عالي

110ص

اخلاقي، مرضيه

بطحايي، سيد حسن

110-107ص

خياط زنجاني، محمد , عنوان , دانشگاه پيام نور/ تهران جنوب

سعادت و شقاوت انسان دو مساله غايت شناسانه هستند كه همه انسان‌ها در طي اعصار مختلف به آن توجه داشته‌اند . در اين ميان آنچه كه بيش از تعريف و نتايج سعادت انسان، حائز اهميت بوده راه رسيدن به آن مي باشد؛ به همين خاطر انديشمندان در سير تطور انديشه و باورهاي بشري به بررسي اين مهم پرداخته‌اند.با عنايت به اهميت نقش و جايگاه صدر المتالهين شيرازي در تحول و تعالي، بخشي از انديشه هاي اسلامي به ويژه در حوزه فلسفه، تدقيق در نظريات اين حكيم بزرگ مي‌تواند در ايجاد درك صحيحي از مساله سعادت و طريقه وصول آن نقش بسزايي ايفا نمايد. وي در اين خصوص معتقد است علم و عمل دو عامل اساسي در رسيدن انسان به سعادت مي‌باشند. معناي سعادت مساوي رسيدن به لذت (ادراك ملايم با طبع) است. اين سعادت گاه در دنيا محقق مي‌گردد و گاه در سراي آخرت، كه دو مرتبه دارد يكي سعادت سعدا و ديگري سعادت متوسطين. سعادت متوسطين همان تخيل مطابق با واقع انسان است و سعادت حقيقي سعدا رسيدن به مرتبه عقل فعال مي‌باشد. اين نوشتار به بررسي رابطه دو عامل "علم و عمل" در رسيدن به سعادت و شقاوت اخروي پرداخته است. هدف اصلي اين تحقيق بررسي رابطه علم و عمل در سعادت و شقاوت اخروي از نظر ملاصدرا است. در اين تحقيق پس از بررسي آثار صدر المتالهين شيرازي در حكمت متعاليه و با عنايت به شرح آرا ايشان توسط پيروان اين مكتب فلسفي، ابتدا به بررسي معناي علم پرداخته شده است كه براي درك صحيحي از نفس الامر آن در بخش بعد مسئله جهل مورد ارزيابي قرار گرفته است از سوي ديگر با توجه به موضوع تحقيق مسئله عمل در تبيين دو قوه عملي و نظري مورد بررسي قرار گرفته است سپس معناي لذت و كمال و سعادت بيان و ابعاد مختلف آن مورد بحث قرار گرفته است پس از اين بررسي‌ها، موضوع اصلي تحقيق مبتني بر انديشه هاي تبيين شده، تحليل و بررسي شده است.

بخش اول: علم و عمل. بخش دوم: سعادت و شقاوت. بخش سوم: نقش علم و عمل در سعادت و شقاوت اخروي. بخش چهارم: نتايج تحقيق.

10598