8616پ

كارشناسي ارشد

روان شناسي عمومي

دانشگاه پيام نور

1392

26/10/1392

عالي

تقي زاده، محمد احسان

علي اكبري، مهناز

173-156ص

اسماعيلي، اكرم , عنوان , دانشگاه پيام نور/واحد تهران جنوب

هدف پژوهش حاضر مطالعه تاثير آموزش معنويت درماني گروهي بر بهبود سازگاري اجتماعي و پذيرش اجتماعي زنان مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس بود. پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون - پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه پژوهش شامل زنان مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس عضو انجمن ام اس اصفهان بود و از ميان آنها 30 نفر با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. هر دو گروه پرسشنامه هاي سازگاري اجتماعي بل باضريب پايايي 88/0 و مقياس پذيرش اجتماعي كراون و مارلو با ضريب پايايي 77/0 را تكميل كردند و سپس معنويت درماني گروهي با بسته معنويت درماني دكتر تقي زاده به گروه آزمايشي در 12جلسه دو ساعته آموزش داده شد. بعد از آموزش، هر دو گروه مجدداً به پرسشنامه سازگاري اجتماعي بل و مقياس پذيرش اجتماعي كراون و مارلو پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آزمون آماري كوواريانس تحليل شدند. در مرحله پيگيري از تحليل واريانس يك طرفه استفاده شد . نتايج نشان داد كه آموزش معنويت درماني گروهي در بهبود سازگاري اجتماعي زنان مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس (05/0≥p) و پذيرش اجتماعي آنان (05/0≥p) تاثير معني داري داشته است . با توجه به نتايج پژوهش مي توان گفت كه معنويت درماني گروهي در بهبود سازگاري اجتماعي و پذيرش اجتماعي زنان مبتلا به ام اس تاثير چشم گيري دارد و مي تواند در برنامه ريزي مداخلات درماني مانند افزايش سلامت روان و تقويت اعتماد به نفس، جرات ورزي و بهبود روابط فردي، موضوع مردان مبتلا به ام اس در پژوهش هاي آتي به كار گرفته شود.

فصل اول: كليات تحقيق. فصل دوم : پيشينه نظري و متغيرهاي پژوهش. فصل سوم: روش پژ‍وهش. فصل چهارم: تجزيه و تحليل داده ها. فصل پنجم: بحث و نتيجه گيري.

10250