8564پ

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي

دانشگاه پيام نور

1391

25/11/1392

خيلي خوب

218ص

اميرخاني، اميرحسين

رسولي، رضا

178-175ص

خادميان، زهرا , عنوان , دانشگاه پيام نور/ تهران غرب

يكي از چالشهاي مهم در راستاي برنامه هاي تغيير و بهبود سازماني ،مقاومت كاركنان در برابر اعمال تغييرات بدليل بدگماني نسبت به تغيير است. لذا، سازمانها ايجاب مي كند كه با شناسايي عوامل محرك بدگماني، در صدد كنترل و رفع اين عوامل برآيند. تحقيق حاضر در ميان كاركنان ستادي بيمارستان هاي سينا، شريعتي و امام خميني و حجم نمونه 260 نفري انجام شد. براساس مطالعات نظري و نيز شواهد تجربي، مهمترين عواملي كه براي تحريك بدگماني سازماني شناسايي شدند عبارتند از عدالت سازماني، مشاركت در تصميم گيري، نقض قرارداد روانشناختي، و شخصيت منفي. براي گردآوري داده هاي مورد نياز، از شش پرسشنامه استاندارد به شرح ذيل استفاده شده است: 1) پرسشنامه بدگماني به تغيير سازماني (ريچرز و همكاران، 1997)؛ 2) پرسشنامه نقض قرارداد روانشناختي (رابينسون و موريسون، 2000)؛ 3) پرسشنامه عدالت سازماني (مورمن و نيهوف، 1993)؛ 4) پرسشنامه بدگماني شخصيتي (استنلي و همكاران، 2005)؛ 5) پرسشنامه مشاركت در تصميم گيري (كيان، 2007)؛ 6)پرسشنامه سلامت سازماني (رايت و سابلينسكي، 2008) كه مجموعاً 74 گزينه شامل مي شوند. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از تكنيك مدلسازي معادلات ساختاري صورت گرفت. نتيجه تحقيق نشان داد كه شخصيت ستيزه جو بيشترين تاثير را بر ايجاد بدگماني سازماني و كاهش سلامت سازماني بهمراه دارد و عدالت مراوده اي بيشترين تاثير را بر كاهش بدگماني سازماني و افزايش سلامت اداري دارد.

فصل اول:كليات تحقيق. فصل دوم: ادبيات نظري تحقيق. فصل سوم: روش تحقيق. فصل چهارم: تجزيه و تحليل داده هاي تحقيق. فصل پنجم: نتيجه گيري و پيشنهادها

10196