8523پ

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور

1392

151ص

اوركي، محمد

عليپور، احمد

124-108ص

گرامي، گيتا , عنوان , دانشگاه پيام نور/ تهران جنوب

اين پژوهش با هدف بررسي اثر بخشي درمان تلفيقي شناختي ـ رفتاري برمبناي الگوي سليگمن و درمان پزشكي بر روي سازگاري زندگي، سلامت عمومي و پيروي درماني زنان مبتلا به سرطان انجام شده است. اين مطالعه برروي بيماران زن مبتلا به سرطان كه ازتاريخ اول خردادماه تا اول آبان ماه سال1391 به بخش شيمي درماني بيمارستان امام حسين(ع) مراجعه كردند، اجرا شد به اين ترتيب كه ازبين 92مراجعه كننده در تاريخ مذكور32نفربه روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند و با همين روش به دو گروه آزمايش و گواه(16آزمودني درهرگروه) تقسيم شدند. قبل از اجراي مداخله تمام شركت كننده ها پرسشنامه سلامت عمومي، سازگاري بل و پرسشنامه خودمراقبي را پرنمودند. سپس گروه آزمايشي تحت مداخله درماني شناختي رفتاري با توجه به نظريه خوش بيني سليگمن طي 10 جلسه قرار گرفت (هرجلسه شامل دو جلسه5/1ساعتي آموزش مديريت خشم و مديريت استرس، يك جلسه 5/1ساعتي تمرين گروهي ايروبيك و تن آرامي مي شد؛ علاوه براين ازبيماران براي ناهار و چندميان وعده متناسب با رژيم درماني بيماران سرطاني پذيرايي مي شد). گروه گواه هيچ نوع مداخله رواندرماني دريافت ننمودند. پس ازاجراي مداخله، شركت كننده ها دوباره پرسشنامه ها را پرنمودند. نتايج حاصل از نشان داد كه بين نمرات كسب شده از پرسشنامه سلامت عمومي و سازگاري زندگي بل بين گروه هاي آزمايش و گواه، اختلاف معناداري وجود دارد. همچنين آزمون تحليل كوواريانس در زمينه پيروي درماني نشان دهنده ي تفاوت معنادار بين گروه آزمايشي درمقايسه با گروه گواه است. درمان تلفيقي مقايسه اثر بخشي درمان تلفيقي شناختي ـ رفتاري برمبناي الگوي سليگمن منجر به افزايش سازگاري زندگي و بهبود سلامت عمومي شده و پيروي از درمان را در زنان سرطاني ارتقاء مي بخشد.

فصل اول: كليات تحقيق. فصل دوم: پيشينه پ‍ژوهش. فصل سوم: روش پژوهش. فصل چهارم: تجزيه و تحليل داده هاي تحقيق. فصل پنجم: نتيجه گيري

10148