8474پ

كارشناسي ارشد

جامعه شناسي

دانشگاه پيام نور

1392

25/06/1391

عالي

138ص

جاوداني،حميد

نبي اله،ايدر

133-129ص

بساك، نسرين , عنوان , دانشگاه پيام نور/ تهران غرب

مشاركت سياسي يكي از اركان توسعه سياسي و اجتماعي است و پرداختن به آن مي تواند روشنگر يكي از جنبه هاي توسعه يافته گي باشد.اين پژوهش همهنگام با بازكاوي انديشه هاي انديشه پردازان علوم اجتماعي به ويژه در قلمرو مشاركت سياسي، به بررسي عوامل اجتماعي موثر بر مشاركت سياسي (مطالعه موردي جوانان شهر شوشتر در سال91) پرداخته است و همچنين حساس تر كردن مسئولان جامعه به اهميت اين موضوع و ارائه راهكار هايي، براي افزايش مشاركت سياسي جوانان ايراني، از اهداف اين پژوهش است.اين پژوهش به روش پيمايشي و با استفاده از تكنيك كتابخانه اي و پرسشنامه پژوهشگر ساخته انجام گرفته است.حجم نمونه 400 نفر مي باشد كه از جوانان (29-20) ساله شهر شوشتر انتخاب شده اند.در قسمت چارچوب نظري پژوهش از نظريات مختلف (روانشناختي، اجتماعي اقتصادي، ساختاري و جامعه شناختي) جهت تبيين مشاركت سياسي، و براي استخراج و تحليل داده ها، از نرم افزار spss استفاده شده است.براي سنجش متغير وابسته مشاركت سياسي، از گويه هاي(شركت در گردهمايي ها،شركت فعال در راي گيري هاي ملي ومحلي،علاقه مندي به عضويت و فعاليت دراحزاب و گروههاي سياسي)استفاده شد. با هدف مطالعه ي تاثير متغير مستقل( قشر بندي اجتماعي) بر مشاركت سياسي، از مولفه هاي شغل، درآمد و ثروت خانواده، و براي سنجش متغير( اعتماد به دولت) از مولفه هاي وجود شرايط راستگويي در كشور ،سود يا زيان فعاليت هاي سياسي،رعايت حقوق مردم توسط مسئولان و براي سنجش آگاهي سياسي از گويه هاي شركت در بحثهاي سياسي،دنبال كردن برنامه هاي سياسي رسانه ها،شركت در نماز جمعه،و ميزان مطالعه مطبوعات و اخبار سياسي و براي سنجش متغير( احساس شهروندي)، از گويه هاي ارتباط نزديك با مسئولان،احساس حق تعيين سرنوشت كشورو تاثير مشاركت مردم بر امور سياسي، استفاده شد. يافته هاي پژوهش گوياي آن است كه بين متغييرهاي مستقل(قشربندي اجتماعي، اعتماداجتماعي(اعتماد به دولت)، آگاهي سياسي، تحصيلات، احساس شهروندي و استفاده از رسانه هاي گروهي) با متغيير وابسته (ميزان مشاركت سياسي جوانان) رابطه مستقيم و معنادار وجود دارد و بين متغير جنسيت و ميزان مشاركت سياسي آنان رابطه معناداري وجود نداردو به بيان ديگر فرض اچ صفر تاييد شده و فرضيه مورد نظر پذيرفته نمي شود و متغير آگاهي سياسي با دارا بودن بالاترين ضريب تعيين ،و با كنترل ساير متغير ها بيشترين تاثير را بر مشاركت سياسي جوانان ايراني دارد. يافته ها، گوياي آن است كه بيشتر افراد نمونه داراي گرايش متوسط به مشاركت سياسي هستند و به طور كامل باور عمومي به مشاركت فعال در صحنه هاي سياسي است.اگر چه ميزان مشاركت سياسي مي تواند با توجه به ويژگيهاي فردي و اجتماعي آنان متفاوت باشد.

فصل اول: كليات پژوهش. فصل دوم: مروري بر ادبيات موضوع و چهارچوب نظري پژوهش. فصل سوم: روش پژوهش. فصل چهارم: يافته هاي پژوهش و تجزيه و تحليل آن. فصل پنجم: نتيجه گيري و پيشنهادها

9684