8509پ

دكتري

جامعه شناسي

دانشگاه پيام نور

1392

22/10/1392

عالي

معيدفر، سعيد

جمشيديها، غلامرضا؛ پارسانيا، حميد

259-244ص

آخوندي، محمد باقر , عنوان , دانشگاه پيام نور/ مركز تحصيلات تكميلي

تاكنون تلاشهاي فراواني جهت سنجش دينداري ايرانيان مسلمان صورت گرفته است كه عمدتا بردينداري و نه مراتب آن، متمركز بوده اند. به همين دليل وجود انحرافات در جامعه ديندار قابل توضيح نبوده است. اگر دينداري داراي مراتب باشد، ضعف وقوت آن در مراتب متمركز شده،در هر مرتبه احتمال بروز انحرافاتي وجود دارد كه در مرتبه بالاتر از آن خبري نيست. از اينرو هدف اين رساله آنست تا با مراجعه به تفاسير قرآن(فرهنگ آرماني) ، مراتب دينداري را مشخص و ارائه كند. دين عبارت از «تسليم شدن» در برابر اراده خدا است كه لزوما در عمل(رفتار) ظاهر گشته، بتدريج طي فرايند جامعه پذيري ديني،با ديندار متحد و يكپارچه مي شود، بطوري كه درآخرين مرتبه دينداري ، ديندار عين ومتن دين مي شود. در اين رويكرد دينداري از طريق ايمان و عمل صالح خود شخص ظاهر و رشد مي كند ونهايتا، حقيقت و شخصيت او را شكل مي دهد . در اين برداشت از دينداري، انسان صاحب اختيار است لذا خود مسئول شكل گيري شخصيت خويش مي باشد و در همه اعمال خود، چه تحت تاثير فشار اجتماعي باشد يا نباشد، مسئوليت دارد. الگويي كه در اين رساله براي سنجش مراتب دينداري ارائه مي شود از طريق دو روش تحليل محتواي كيفي و نظريه زمينه اي بدست آمده است. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد دينداري داراي دو بعد ايمان و عمل صالح است كه منطبق با ذات انسان بوده، داراي هفت مرتبه و شاخص هاي مشخص و قابل سنجش است. سه مرتبه دينداري از طريق كمي وچهار مرتبه آخر آن از طريق كيفي قابل سنجش اند. مبتني بر اين الگو،سنجه مربوط به سه مرتبه نخست دينداري نيز طراحي و در مرحله اول توسط 50 نفر از داوران متخصص ( داراي تحصيلات فوق ليسانس به بالا) مورد ارزيابي و تأييد و در مرحله دوم در نمونه اي 100 نفري از جامعه آماري مورد آزمون قرار گرفته، اصلاح شده و ارائه شده است.

فصل اول: كليات تحقيق. فصل دوم: مباني نظري و پيشينه تحقيق. فصل سوم: روش تحقيق. فصل چهارم: يافته هاي تحقيق. فصل پنجم: نتيجه گيري

9659