-
شماره راهنما
407
-
پديد آورنده
بازگير، فرانك
-
عنوان
اثربخشي طرحواره درماني بر دشواري در تنظيم هيجان و الگوهاي خوردن در زنان با توده بدني بالا
-
عنوان به انگليسي
Effectiveness of Schema Therapy on Difficulty in Emotion Regulation and Eating Patterns in Women with High Body Mass
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
روانشناسي گرايش: روانشناسي عمومي
-
محل تحصيل
دانشگاه پيام نور مركز پاكدشت
-
سال تحصيل
1401
-
تاريخ دفاع
1403/11/17
-
وضعيت پايان نامه
عالي
-
مشخصات ظاهري
130ص.
-
استاد راهنما
صالح ميرحسني، وحيده
-
كتابنامه
113-124
-
توصيفگر فارسي
طرحواره درماني، دشواري در تنظيم هيجان ، الگوهاي خوردن، توده بدني بالا
-
توصيفگر لاتين
Schema therapy, emotion regulation difficulties, eating patterns, high body mass index
-
شناسه هاي افزوده
دانشگاه پيام نور مركز پاكدشت
-
چكيده
هدف پژوهش حاضر؛ بررسي اثربخشي طرحواره درماني بر دشواري در تنظيم هيجان و الگوهاي خوردن در زنان با توده بدني بالا بود، روش پژوهش شبهآزمايشي با طرح پيشآزمون و پسآزمون با گروه كنترل بود. كه كليه زنان مراجعهكننده بـه مركز درمان چاقي و مبتلا بــه چاقـي خانه بهداشت و كلينيك تغذيه ابنسينا منطقه يازده شهر تهران كه تعداد 450 نفربودند را تشكيل دادند. تعداد 70 نفر از مراجعه كننده كه با ملاك هاي ورود پژوهشگر( نمره بالا در مقياس هاي دشواري در تنظيم هيجان گراتز و رومر، 2004) و مقياس الگوهاي خوردن داچ (1986)) مطابقت داشتند به صورت تصادفي ساده 30 نفر از زنان واجد شرايط انتخاب و در دو گروه آزمايش(15 نفر) و كنترل (15 نفر)قرار داده شدند . ابتدا از آزمودنيهاي هر دو گروه پيش آزمون گرفته شد و بعد گروه آزمايش تحت آموزش طرحواره درماني ( يانگ و همكاران، 2003)طي 10 جلسه 45 دقيقه اي قرار گرفتند.تجزيه و تحليل داده ها در مطالعه حاضر از آمار توصيفي تحليل كواريانس با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 27 انجام شد.يافته هاي پژوهش نشان داد تفاوت معناداري بين ميانگين نمرات پس آزمون مقياس هاي دشواري در تنظيم هيجان و الگوهاي خوردن بين گروه آزمايش و كنترل در مرحله پس آزمون وجود دارد. بنابراين در اين مقياس ها بين گروه هاي آزمايشي كه تحت طرحواره درماني قرار گرفته اند با گروه كنترل كه تحت هيچ مداخله اي قرار نداشتند، در مرحله پس آزمون، تفاوت معناداري وجود دارد و در گروه آزمايش عملكرد بهتري نسبت به گروه كنترل مشاهده مي شود، از اين رو فرضيه اصلي پژوهش مورد تاييد قرار گرفت. ميتوان نتيجه گرفت كه طرحواره درماني به عنوان يك روش كارآمد، ميتواند در بهبود دشواريهاي تنظيم هيجان و اصلاح الگوهاي خوردن در زنان با توده بدني بالا مؤثر باشد. اين رويكرد ميتواند به آنها كمك كند تا با تغيير الگوهاي رواني خود، زندگي بهتري را تجربه كنند و به سمت سلامتي پايدار حركت كنند.
-
تاريخ نمايه سازي
1405/02/28
-
نام نمايه ساز
عبدالهي، مريم
-
شماره ركورد
81718
-
لينک به اين مدرک :