ارزيابي تاثير برنامه ريزي درسي با استفاده از هوش مصنوعي در انگيزه و يادگيري دانش آموزان

eva‎luating the impact of lesson planning using artificial intelligence on student motivation an‎d learning

كارشناسي ارشد

برنامه ريزي درسي

دانشگاه پيام نور دامغان

1403

اين پژوهش با هدف ارزيابي تأثير برنامه‌ريزي درسي مبتني بر هوش مصنوعي بر انگيزه و يادگيري دانش‌آموزان انجام شده است. با توجه به پيشرفت‌هاي اخير در فناوري و به‌ويژه ظهور هوش مصنوعي، امكان طراحي برنامه‌هاي درسي شخصي‌سازي‌شده فراهم آمده كه مي‌تواند متناسب با نيازها، علايق و سبك‌هاي يادگيري هر دانش‌آموز تنظيم شود. چنين رويكردي قادر است محتواي آموزشي، روش‌هاي تدريس و ابزارهاي ارزيابي را بر اساس تحليل داده‌هاي فردي بهينه كند. اين امر نه‌تنها كيفيت يادگيري را ارتقا مي‌دهد، بلكه موجب افزايش انگيزه و مشاركت دانش‌آموزان نيز مي‌شود. روش تحقيق به‌صورت كمي و از نوع توصيفي-پيمايشي بوده و جامعه آماري شامل دانش‌آموزان مقطع متوسطه در مدارس منتخب است. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته با ابعاد انگيزه تحصيلي، عمق يادگيري، تعامل با محتوا، شخصي‌سازي آموزش و رضايت كلي از برنامه درسي هوشمند بوده است. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي آماري (T مستقل، رگرسيون چندگانه و مدل‌يابي معادلات ساختاري) تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد كه استفاده از برنامه‌ريزي درسي مبتني بر هوش مصنوعي اثر مثبت و معناداري بر انگيزه تحصيلي، عمق يادگيري، رضايت از فرآيند آموزش و توسعه مهارت‌هاي حل مسئله و تفكر انتقادي دارد. همچنين، اين نوع برنامه‌ريزي باعث بهبود تعامل دانش‌آموزان با محتواي آموزشي و ارتقاي يادگيري گروهي شد. سيستم‌هاي هوش مصنوعي توانستند با شناسايي نيازهاي فردي، پيشنهادات آموزشي متناسب ارائه دهند و پيش‌بيني دقيقي از پيشرفت تحصيلي ارائه كنند.نتايج پژوهش بيانگر آن است كه بهره‌گيري از هوش مصنوعي در طراحي برنامه‌هاي درسي مي‌تواند به‌عنوان رويكردي نوآورانه، بستر يادگيري پويا و انگيزه‌بخش را براي دانش‌آموزان فراهم آورد. با اين حال، توجه به چالش‌هايي نظير حفظ حريم خصوصي داده‌ها، نياز به زيرساخت فناوري و توانمندسازي معلمان براي كار با اين سيستم‌ها ضروري است. اين پژوهش مي‌تواند مبنايي علمي براي سياست‌گذاران، معلمان و طراحان آموزشي در جهت بهينه‌سازي فرآيندهاي تدريس و يادگيري باشد

79255