پيش¬بيني شايستگي تحصيلي بر اساس باورهاي هوشي، انتظارات تحصيلي و سازگاري با مدرسه در دانش¬آموزان پسر متوسطه اول شهر شيراز

Predicting Academic Competence Based on Intelligence Beliefs, Academic Expectations, an‎d School Adaptation in Male High School Students in Shiraz

كارشناسي ارشد

روانشناسي تربيتي

پيام نور مركز خرامه

1398

1402/6/27

بسيار خوب

68صص

معصومه اسماعيلي

محمدحسين زارعي

62-67صص

Academic competence , intelligence beliefs , academic expectations , school adjustment

دانشگاه پيام نور مركز خرامه

اين پژوهش با هدف پيش بيني شايستگي تحصيلي بر اساس باورهاي هوشي، انتظارات تحصيلي و سازگاري با مدرسه در دانش آموزان انجام شد كه با روش پژوهش توصيفي-پيمايشي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهر شيراز در سال تحصيلي 1402-1401 بود. 367 دانش آموز به روش نمونه گيري تصادفي از فرمول كوكران به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش حاضر مقياس ارزيابي شايستگي تحصيلي ديپرنا و اليوت (1999)، پرسشنامه باورهاي هوشي بابايي (1377) ، پرسشنامه انتظارات تحصيلي توكلي(1393) و پرسشنامه سازگاري با مدرسه توكلي (1393) بود. تحليل داده ها با استفاده از ضريب همبستگي و رگرسيون همزمان انجام شد. يافته ها: بين باورهاي هوشي، انتظارات تحصيلي و سازگاري با مدرسه با شايستگي تحصيلي رابطه معني دار وجود دارد(p <‎/050). همچنين بين باورهاي هوشي با شايستگي تحصيلي رابطه منفي معني دار وجود داشت (p <‎/050). بين سازگاري با مدرسه و شايستگي تحصيلي رابطه مثبت و معنادار دارد. نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد كه متغيرهاي باورهاي هوشي، انتظارات تحصيلي و سازگاري با مدرسه توان پيش¬بيني 27 درصد از شايستگي تحصيلي را دارند. نتيجه گيري: باورهاي هوشي و سازگاري با مدرسه قادر به پيش بيني شايستگي تحصيلي در بين دانش آموزان بودند. اما انتظارات تحصيلي توانايي پيش¬بيني شايستگي تحصيلي را ندارد.

1404/7/26

محمدرضا كشاورز

79073